Κατηγορίες
Σχέσεις

Ο σύντροφός μου σχολιάζει διαρκώς το βάρος μου- Έχω πλεόν θέμα με την αυτοεκτίμησή μου


Δεν είναι μία ιστορία που θα σε κάνει να απορήσεις. Είναι μία ιστορία που ακούμε συχνά. Μία γυναίκα παίρνει κιλά και γίνεται αντικείμενο σχολιασμού από τον ίδιο τον σύντροφό της. Ωστόσο, τι συμβαίνει όταν ο σχολιασμός είναι εξόχως… έντονος; Υπάρχουν όρια σ΄αυτόν και πότε κάποιος τα ξεπερνάει;
«Είμαι μια γυναίκα 30 ετών και τα τελευταία 10 χρόνια έχω σχέση με έναν άνδρα τριάντα χρόνια μεγαλύτερο. Ήμουν πολύ πιο αδύνατη όταν γνωριστήκαμε και στο πέρασμα του χρόνου πήρα αρκετά κιλά. Τότε ο φίλος μου άρχισε να μου βγάζει κάποια παρατσούκλια, να με αποκαλεί παχουλή, να σχολιάζει τους γοφούς μου, το διπλό μου…σαγόνι και τη φαγανή μου διάθεση.

Όταν πρωτογνωριστήκαμε είχα απόλυτη συνείδηση πως είχα λίγα παραπάνω κιλά. Λόγω αυτού μάλιστα είχα εξαιρετικά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τότε ζύγιζα λίγο λιγότερο από τον μέσο όρο. Ο σύντροφός μου μάλιστα με ενθάρρυνε και με βοήθησε με την αυτοπεποίθησή μου. Ωστόσο, πριν από μερικά χρόνια, από τότε δηλαδή που άρχισα να παίρνω βάρος, ήταν όλο και πιο αρνητικός. Του επισημαίνω πως δε με βοηθά, πως δε θέλω να με αποκαλεί χοντρή. Αυτός υποστηρίζει πως δεν λέει κάτι υποτιμητικό και πως θέλει να με ενθαρρύνει να ασκηθώ, να ζήσω έναν υγιεινό τρόπο ζωής και να τρώω μέτρια. Λέει ότι εγώ θα είμαι αυτή που θα υποφέρει αν γίνω πολύ παχιά, γιατί αυτό πάλι θα έχει αντίκτυπο στην αυτοεκτίμηση μου και θα αφήσω τον εαυτό μου να γίνει “σαν τις άσχημες μεσήλικες γυναίκες με μεγάλους μηρούς”.
Εγώ πάλι νομίζω ότι το τρέχον βάρος μου είναι εντάξει και ότι τρώω μια χαρά υγιεινά. Θα μπορούσα να ασκούμαι περισσότερο, αλλά ο σύντροφός μου επιμένει να ασκούμαι πιο συχνά και πιο εντατικά. Του ζήτησα να σταματήσει να σχολιάζει το βάρος μου, και μερικές φορές το κάνει για λίγο, αλλά μετά ξεκινά ξανά. Η όλη κατάσταση με κάνει να νιώθω άσχημα για τον εαυτό μου».
Η ψυχολόγος απαντά:
«Δε με εκπλήσσει που νιώθετε έτσι. Δηλαδή ο σύντροφός σας, δε θέλει να πιστεύετε ότι είστε παχιά, λέγοντας σας ότι είστε παχιά; Αυτή είναι μια περίεργη πραγματικά λογική. Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδράσει όταν φτάσετε στη μέση ηλικία. Πώς θα σας συμπεριφερθεί; Μου στείλατε τις μετρήσεις βάρους σας. Ακόμη και τώρα έχετε πάρει κάποια κιλά, δεν είστε ιδιαίτερα παχιά. Ωστόσο, αυτό που ζυγίζετε, δεν αντικατοπτρίζει το σύνολο του ποιοι είστε. Και βέβαια δεν είναι ρόλος του φίλου σας να αστυνομεύει το βάρος σας ή την άσκησή σας.

Δεν μου έχετε δώσει άλλες πληροφορίες σχετικά με εσάς ή την ευρύτερη ζωή σας με τον σύντροφό σας, οπότε δεν είμαι σίγουρη αν είναι πρόκειται για έναν καλό και φροντιστικό σύντροφο τον υπόλοιπο χρόνο.
Αυτό που με προβληματίζει, ωστόσο, είναι πως ο άντρας αυτός που γνωρίσατε στα 20 σας, ήταν τότε 50 χρόνων. Η αγάπη και ο σεβασμός μπορούν να ευημερήσουν με ένα τέτοιο ηλικιακό χάσμα, θα μπορούσε ωστόσο αυτό να υποδηλώνει πως η σχέση σας δεν είναι ισορροπημένη. Στα 10 χρόνια είστε μαζί, φαίνεται πως έχετε ξεπεράσει πολλά ψυχολογικά θέματα που είχατε. Υπήρχαν ορισμένα πράγματα που σας έφεραν σε αυτήν τη σχέση όταν ήσασταν 20 ετών, αλλά τώρα είστε 30, αναρωτιέμαι τι σας προσφέρει…
Ωστόσο, σκεφτείτε μήπως όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί που σας αποδίδει και το γεγονός πως σας πιέζει διαρκώς να ασκηθείτε, είναι μία τακτική του για να σας ελέγξει. Ξέρετε κάθε είδους λεκτικής και συναισθηματικής πίεσης αποτελεί μορφή κακοποίησης. Και το λέω αυτό γιατί αναφέρετε πως έχετε ζητήσει επανειλημμένα από τον σύντροφό σας να μη σχολιάζει το βάρος σας και να μη σας πιέζει, αλλά αυτός συνεχίζει και επιμένει. Μήπως το κίνητρό του είναι άλλο και δεν αφορά το βάρος σας; Μήπως θέλει να έχει δίπλα του έναν άνθρωπο με μειωμένη αυτοεκτίμηση;


Πηγή