Κατηγορίες
Σχέσεις

«Πατέρας έχασε το γάμο της κόρης του γιατί ήθελε να συνοδεύσει νύφη στην εκκλησία τη θετή του» – Η ιστορία που διχάζει


Η ιστορία αυτού του πατέρα κάνει το γύρο του διαδικτύου, διχάζοντας τους χρήστες. Από τη μία είναι εκείνοι που παίρνουν το μέρος τους και από την άλλη, εκείνοι που διαφωνούν μαζί του.
Ποια είναι η ιστορία του; Η βιολογική του κόρη παντρεύτηκε το ίδιο σαββατοκύριακο με τη θετή του κόρη – την κόρη δηλαδή της δεύτερης συζύγου του. Κι ενώ είχε υπολογίσει πως θα μπορούσε να συνδυάσει και τους δύο γάμους (έγιναν με μία μέρα διαφορά), δεν κατάφερε να παραβρεθεί σε εκείνον της βιολογικής του κόρης. Δύο χρόνια μετά και εκείνη δεν του μιλάει καν, επειδή θεωρεί πως την έβαλε σε δεύτερη μοίρα! Η ιστορία δημοσιεύθηκε στο Reddit και δίχασε τους χρήστες.

Διαβάστε επίσης: «Έχω νιώσει τον πόνο του να είσαι έξω από το σπίτι και να μην έχεις το δικαίωμα να μπεις μέσα να δεις το παιδί σου»
«Ζει με τη μητέρα του και μου ζήτησε να μείνω μαζί τους – Η ιδέα και μόνο με πνίγει»
«Είμαι χωρισμένος και παντρεμένος ξανά. Με την πρώτη μου σύζυγο έχουμε αποκτήσει μία κόρη, ενώ η δεύτερη σύζυγός μου από τον πρώτη της γάμο είχε και εκείνη μία κόρη.

Η κόρη μου είχε πάντα μια αρνητική στάση απέναντι στην κόρη της συζύγου μου. Έβγαζε κακία και όλα αυτά τα χρόνια είχαμε να διαχειριστούμε διάφορα θέματα που προέκυπταν από αυτή τη συμπεριφορά της.
Με την πρώην σύζυγό μου δεν χωρίσαμε και με τις καλύτερες συνθήκες και λόγω διάφορων μεταξύ μας προβλημάτων, έβλεπα την κόρη μου λίγες φορές. Λιγότερες απ’ ο, τι με τη θετή μου κόρη, την οποία μεγάλωσα εγώ.
Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν μωρό και όταν γνώρισα τη μητέρα της – και νυν σύζυγό μου – ήταν μόλις 2 χρόνων. Εγώ τη μεγάλωσα και την αγάπησα σα να ήταν δικό μου παιδί. Με την κόρη μου τις έβλεπα το ίδιο, δεν τις ξεχώριζα και τις αγαπώ πολύ. Και μπορεί ποτέ να μην έδειξα αδυναμία στη θετή μου κόρη, η κόρη μου πάντα με κατηγορούσε και δεν με πίστευε. Έλεγε πάντα πως την αγαπώ και τη νοιάζομαι περισσότερο.
Οι δυο τους μεταξύ τους τώρα που μεγάλωσαν δεν έχουν ιδιαίτερες επαφές, παρά μόνο τις στιγμές που βρισκόμαστε οικογενειακώς.

Το 2019, η θετή κόρη μου αποφάσισε να παντρευτεί με τον σύντροφό της και έκλεισαν ημερομηνία ένα σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου. Πήρα την κόρη μου τηλέφωνο για να της πω τα ευχάριστα νέα κι εκείνη έγινε έξαλλη, λέγοντας μου πως το ίδιο σαββατοκύριακο είχε αποφασίσει να κάνει και εκείνη τα γάμο της. Δεν είχαν κλείσει την ημερομηνία, αλλά σχεδίαζαν να παντρευτούν τότε, με μια μέρα διαφορά. Η κόρη μου συγκεκριμένα την Κυριακή.
Έξαλλη, άρχισε να την κατηγορεί πως το έκανε επίτηδες και πως θέλει να της χαλάσει το γάμο. Μίλησα με τη θετή μου κόρη κι επέμενε πως δεν είχε ιδέα και πως δεν μιλάνε ώστε να ξέρει πότε σχεδιάζει να παντρευτεί. Και πως όλα ήταν μια τρελή σύμπτωση.
Προσπάθησα να ηρεμήσω τα πνεύματα και να ρίξω τους τόνους. Όμως δεν ήξερα και τι να κάνω. Η κόρη μου με τη μητέρα της ζούνε σε άλλη πόλη. Και οδικώς είναι αρκετές ώρες απόσταση. Έκανα τους υπολογισμούς μου και αποφάσισα πως θα έφευγα νωρίτερα από τη δεξίωση, θα ξεκουραζόμουν δύο ώρες και μετά θα ταξίδευα για να είμαι κοντά της στην πιο σημαντική μέρα της ζωής της κόρης μου. Και για τις δύο ήταν σημαντική η μέρα αυτή. Και οι δύο ήθελαν να τις συνοδεύσω εγώ στην εκκλησία και δεν ήθελα να χαλάσω σε καμία το χατίρι. Αλλά ήθελα κι εγώ να είμαι δίπλα τους αυτή τη μέρα.
Δυστυχώς, δεν κατάφερα να φύγω νωρίτερα από τη δεξίωση – η καλύτερη φίλη της συζύγου μου είπε ότι είναι ντροπή να φύγει ο πατριός της νύφης – κι έτσι αποφάσισα να ξεκουραστώ μία ώρα και να ταξιδέψω μετά. Αλλά από τη κούραση ξύπνησα αργότερα. Πανικόβλητος προσπάθησα να βρω έναν πιο σύντομο δρόμο για να μην πέσω πάνω σε κίνηση στις εθνικές οδούς.
Αλλά δυστυχώς, στο τέλος κατάφερα να χαθώ. Αποτέλεσμα; Άργησα να φτάσω στον γάμο και την κόρη μυ συνόδευσε στην εκκλησία ο πατριός της. Όταν έφτασα το μυστήριο είχε ήδη τελειώσει. Και παρατήρησα τους συγγενείς να με κοιτάνε θυμωμένοι και μετά η κόρη μου που μου έριξε ένα βλέμμα το οποίο είχε λύπη και θυμό μαζί.
Από τη μέρα εκείνη σταμάτησε να μου μιλάει. Προσπάθησα να της εξηγήσω, αλλά δεν ήθελε να με ακούσει. Πιστεύει πως έκανα την επιλογή μου και πως έβαλα τη θετή κόρη μου πιο πάνω από εκείνη. Την ίδια γνώμη έχει και η πρώην σύζυγός μου, αλλά και οι υπόλοιποι συγγενείς.
Η κόρη μου είναι τόσο θυμωμένη μαζί μου, που δεν δέχτηκε ούτε το γαμήλιο δώρο που τους έκανα: ένα ταξίδι στην Ιαπωνία που ήταν πάντα το όνειρό της. Παρόλο που οικονομικά δεν είχα τη δυνατότητα, έφτασα ακόμα και να δανειστώ για το ταξίδι αυτό.
Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τότε και δεν με έχει συγχωρέσει ακόμα. Αρνείται πεισματικά να μου μιλήσει και να με δει».


Πηγή