Κατηγορίες
Ψυχολογία Γενικά

Παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους και επαφή µε τη φύση

Από τους Ελίντα Καλπογιάννη, Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια
Κωνσταντίνο Φύσσα, Ψυχοθεραπευτή
Εύη Αβδελιδου, Σχολική Ψυχολόγο  * 

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους είναι πολύ σηµαντικό καθώς συµβάλλει στη νοητική, κοινωνική και αισθησιοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Παρά τη µεγάλη του σηµασία, όµως, τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως τα παιδιά παίζουν έξω όλο και λιγότερο. Κάποιοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η µείωση του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους, και ιδιαίτερα στη φύση, έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών.

Τα παιδιά περνούν πολύ χρόνο µπροστά σε οθόνες και σε κλειστούς χώρους, εν µέρει επειδή δεν επιτρέπεται να παίζουν ελεύθερα σε εξωτερικούς χώρους. Όταν τους επιτρέπεται, συχνά δεν βρίσκουν κατάλληλους χώρους και οµάδες άλλων παιδιών για να παίξουν. Σε πρόσφατη διεθνή έρευνα (Dorothy,2009), το 54 τοις εκατό των µητέρων κατέταξαν το να παίζουν έξω, σε µια παιδική χαρά ή το πάρκο, µεταξύ των δραστηριοτήτων που έκαναν τα παιδιά τους πιο ευτυχισµένα. Το εξωτερικό παιχνίδι ξεπέρασε όλες τις άλλες δραστηριότητες, συµπεριλαµβανοµένης της τηλεόρασης (41 τοις εκατό) και της χρήσης ηλεκτρονικών παιχνιδιών (19 τοις εκατό). Μια άλλη έρευνα (Clarke, 2010) έδειξε ότι το 89 τοις εκατό των παιδιών προτιµάει το υπαίθριο παιχνίδι µε τους φίλους του παρά την τηλεόραση.

Τα παραπάνω στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτό που οι περισσότεροι γνωρίζουµε ενστικτωδώς, πως τα παιδιά έχουν τη διάθεση και την επιθυµία να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους. Έρευνες δείχνουν, όµως, πως πέρα από τον περιορισµό των κατάλληλων εξωτερικών χώρων παιχνιδιού, κυρίως στις πόλεις, το παιχνίδι έξω έχει µειωθεί και λόγω κάποιων δυσλειτουργικών αντιλήψεων των ενηλίκων. Σύµφωνα µε τους Sutterby και Frost (2002) πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί, πολιτικοί και γονείς πιστεύουν ότι το παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο παίρνει πολύ χρόνο σε σχέση µε τις ακαδηµαϊκές δραστηριότητες. Έτσι το διάλειµµα και το µάθηµα της φυσικής αγωγής σε πολλά σχολεία έχει περιοριστεί ή έχει εντελώς εξαλειφθεί. Επίσης, συχνά οι ενήλικες αποφεύγουν να εκθέτουν τα παιδιά σε παιχνίδι έξω λόγω φόβων πως τα παιδιά θα κρυώσουν, θα λερωθούν, θα χτυπήσουν ή θα εκτεθούν σε µικρόβια.

Παιχνίδι σε φυσικό και διαµορφωµένο εξωτερικό περιβάλλον

Υπάρχουν δυο διαφορετικά ήδη εξωτερικών χώρων για παιχνίδι: το φυσικό περιβάλλον και το διαµορφωµένο περιβάλλον. Σίγουρα υπάρχουν διάφορες σε αυτά τα δύο περιβάλλοντα, αλλά και τα δύο µε τον τρόπο τους συµβάλλουν στην ανάπτυξη του παιδιού, καθώς η ποικιλοµορφία του εξωτερικού περιβάλλοντος επιδρά στη συµπεριφορά και ενισχύει τις ευκαιρίες για δηµιουργικότητα, για µάθηση και για ανάπτυξη. Έρευνες στη Νορβηγία (Fjortoft and Sageie,2000) κατέληξαν στο συµπέρασµα ότι η δοµή του εξωτερικού περιβάλλοντος έχει άµεση σχέση µε τον τύπο του παιχνιδιού που θα επιλέξουν τα παιδιά.

Παιχνίδι στο φυσικό περιβάλλον

Το παιχνίδι στο φυσικό περιβάλλον είναι το λιγότερο διερευνηµένο. Αφορά χώρους που δεν έχουν διαµορφωθεί από ανθρώπους, δηλαδή δάση, λιβάδια, παραλίες, ποτάµια, λίµνες κ.λπ. Οι ειδικοί δεν εστιάζονται την έκταση του χώρου, άρα µπορεί να είναι από ένα µικρό ρέµα, µέχρι η πλαγιά ενός βουνού.

Ο τρόπος που οι ενήλικες και τα παιδιά αντιλαµβάνονται το φυσικό περιβάλλον είναι διαφορετικός. Οι ενήλικες «βλέπουν» το περιβάλλον πιο µακροσκοπικά ενώ τα παιδιά πιο µικροσκοπικά. Για παράδειγµα, ο ενήλικας µπορεί να επιλέξει ένα σηµείο χάρη στην όµορφη θέα ή στην ποικιλία του τοπίου, ενώ τα παιδιά µπορεί να εστιαστούν σε πολύ συγκεκριµένο σηµείο του περιβάλλοντος, για παράδειγµα σε µια µυρµηγκοφωλιά, σε έναν κορµό δέντρου ή σε µια λακκούβα µε νερό. Τα παιδιά αντιλαµβάνονται το περιβάλλον πιο λειτουργικά, ως χώρο για παιχνίδι, ενώ οι ενήλικες το βλέπουν πιο πολύ από την αισθητική οπτική. Αυτό πρέπει να το έχουµε υπόψη µας, όταν είµαστε µε τα παιδιά στη φύση ή όταν σχεδιάζουµε µια γωνιά παιχνιδιού.

Ο Richard Louv στο βιβλιο του Last Child in the Woods: Saving Our Children from Nature-Deficit Disorder υποστηρίζει ότι είναι σηµαντικό τα παιδιά να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους και υποστηρίζει ότι η µείωση του παιχνιδιού στο φυσικό περιβάλλον έχει αρνητικές επιπτώσεις στην την υγεία των παιδιών, χρησιµοποιώντας µάλιστα τον όρο «διαταραχές εξαιτίας της αποµάκρυνσης από τη φύση». Υποστηρίζει ότι τα παιδιά στη φύση βρίσκουν ελευθερία, φαντασία και ιδιωτικότητα, φτιάχνουν έναν κόσµο που ξεχωριστός από τον κόσµο των ενηλίκων και πολλές φορές φαντασιακό. Η ποικιλία των αισθητηριακών ερεθισµάτων που υπάρχει στη φύση δεν µπορεί να αναπαραχθεί ή να αντιγραφεί σε κατασκευασµένα περιβάλλοντα.

Παιχνίδι σε διαµορφωµένο εξωτερικό περιβάλλον

Οι Bixler και Floyd (1997) υποστηρίζουν ότι µερικές φορές η φύση µπορεί να είναι «άβολη» για αρκετούς ενήλικες και παιδιά που έχουν συνηθίσει τη ζωή στη πόλη και οι τοποθεσίες µε κατασκευασµένο εξωτερικό περιβάλλον δίνουν στα παιδιά την δυνατότητα να παίξουν έξω µε περισσότερη «ασφάλεια» από ό,τι σε ένα δάσος ή σε ένα λιβάδι. Για να ισχύει κάτι τέτοιο, όµως, το περιβάλλον πρέπει να έχει διαµορφωθεί έτσι ώστε να προσφέρει παρόµοιες ευκαιρίες µε τον φυσικό χώρο, κάτι που, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές δεν συµβαίνει.

Για τα παιδιά, ο χώρος της αυλής, του παιδικού σταθµού ή και του σχολείου αποτελεί τον πιο σηµαντικό εξωτερικό και διαµορφωµένο χώρο για παιχνίδι.

Είναι σηµαντικό να συµπεριλαµβάνουµε και φυσικά στοιχεία στους διαµορφωµένους εξωτερικούς χώρους. Έχει παρατηρηθεί ότι οι αυλές µε πράσινο ενισχύουν το συνεργατικό παιχνίδι έναντι του ανταγωνιστικού. Σύµφωνα µε τους Dyment and Bell’s «οι αυλές έγιναν πιο ειρηνικές και αρµονικές όταν προστέθηκαν τέτοια στοιχεία πρασίνου».

Αυτά τα στοιχεία «πρασίνου» µπορεί να είναι κάτι σχετικά απλό, όπως κάποια δέντρα, ένα µικρό παρτέρι, γλάστρες ή κάτι πιο πολύπλοκο.

Εισάγοντας στοιχεία «πρασίνου» τα παιδιά έχουνε περισσότερες επιλογές για δραστηριότητες, ανάλογα µε τις ανάγκες τους και τα ενδιαφέροντα τους. Άλλα παιδιά µπορεί να σκαλίζουν, αλλά να ποτίζουν, άλλα να φυτεύουν κ.λπ.

Η αξία του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους

 Ένα σηµαντικό πρόβληµα είναι, όπως έχει προαναφερθεί, η διαφορετική στάση που έχουν οι ενήλικες και τα παιδιά για τη σηµασία του παιχνιδιού. Όλοι συµφωνούν ότι τα παιδιά πρέπει να παίζουν έξω, όµως συχνά η πραγµατικότητα απέχει από τη θεωρία. Το παιχνίδι στον εξωτερικό χώρο, είτε στη φύση είτε σε διαµορφωµένους χώρους, είναι όµως θεµελιώδες για την ανάπτυξη των παιδιών.

Το παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο προσφέρει στα παιδιά ποικιλία περιβαλλοντικών ερεθισµάτων, που συµβάλλουν στην καλύτερη υγεία τους, την αύξηση της φυσικής τους δραστηριότητας, την ανάπτυξη της αισθητηριακής τους επεξεργασίας, τη βελτίωση των κινητικών τους δεξιοτήτων, τη ρύθµιση της διέγερσής τους, την ανάπτυξη του πειραµατισµού, καθώς και την κοινωνικότητά τους.

Το εξωτερικό περιβάλλον, είτε αυτό είναι κατασκευασµένο είτε φυσικό, είναι σηµαντικό για την ανάπτυξη των παιδιών και αυτό θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη στον προγραµµατισµό και το σχεδιασµό, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους, ειδικά για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, είναι πολύ σηµαντικό καθώς βοηθάει στην ανάπτυξη τοµέων όπως:

  • η περιέργεια
  • η εξερεύνηση
  • η ανάληψη ρίσκου και η αξιολόγησή του
  • ο συντονισµός των αδρών και λεπτών κινήσεων
  • η αισθητηριακή επεξεργασία
  • η συγκέντρωση
  • η αυτορρύθµιση
  • η ικανότητα απορρόφησης πληροφοριών
  • η κοινωνικοποίηση

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους και ιδιαίτερα στη φύση προσφέρει:

Σωµατική υγεία

Βοηθάει στην καλή σωµατική υγεία και πιο ειδικά στην καταπολέµηση της παιδικής παχυσαρκίας και την πρόληψη του διαβήτη και των καρδιαγγειακών παθήσεων. Επίσης το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους λειτουργεί προληπτικά για δυσκολίες όρασης, όπως η µυωπία.

Ψυχική υγεία

Ειδικοί συνδέουν το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους, και ιδιαίτερα στη φύση, µε βελτίωση της διάθεσης και της συµπεριφοράς των παιδιών, για παράδειγµα σε παιδιά µε δυσκολίες προσοχής και υπερκινητικότητας.

Χαρά και ευχαρίστηση

Όπως έχει πει και ο Nuffield (στο Warlde, 2003) «η καλύτερη προετοιµασία για την ενήλικη ζωή είναι να έχουµε µια γεµάτη και ευχάριστη παιδική ηλικία». Οι περισσότερες χαρούµενες αναµνήσεις που έχουµε από την παιδική µας ηλικία είναι συνήθως από παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους.

Γνωριµία µε τον κόσµο

Η µάθηση στο εξωτερικό περιβάλλον είναι πιο αποτελεσµατική και πιο διασκεδαστική. Τα παιδιά µπορούν να µάθουν αριθµητική, γλώσσα, φυσική, χηµεία, οικολογία και πολλά άλλα, ενώ έρχονται σε επαφή µε τη φύση. Τα παιδιά έτσι µαθαίνουν µε βιωµατικό τρόπο, συγκεντρώνονται καλύτερα και µπορούν να θυµούνται περισσότερες πληροφορίες, επειδή µαθαίνουν µε τρόπο που έχει νόηµα.

Μάθηση για τον εαυτό τους και το περιβάλλον

Μαθαίνουν για τις συναισθηµατικές τους ικανότητες και τις σωµατικές τους ικανότητες. (Πόσο ψηλά µπορώ να ανέβω; Τι θα γίνει άµα πέσω;) Μαθαίνουν για την αξία του φυσικού περιβάλλοντος και για τη θέση του ανθρώπου στο περιβάλλον.

Ενίσχυση διαφορετικών ειδών παιχνιδιού

Κινητικό παιχνίδι.

Ιδιαίτερα για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας πρέπει να υπάρχει δυνατότητα να εµπλακούν σε κινητικές δραστηριότητες, όπως το να κυλιστούν στο έδαφος, να συρθούν, να τρέξουν, να αναρριχηθούν και να αιωρηθούν σε κούνιες.

Κοινωνικό παιχνίδι

Τα παιδιά χρειάζονται πολλές ευκαιρίες σε εξωτερικό χώρο για να εξασκήσουν και να βελτιώσουν την κοινωνικές τους δεξιότητες και ικανότητες, όπως να σπρώχνουν κάποιον στη κούνια, να µοιράζονται τα παιχνίδια στην αµµοδόχο, να συναποφασίζουν τους κανόνες σε ένα παιχνίδι. ∆ραστηριότητες όπως η κηπουρική, η παρατήρηση του καιρού, ένα πικνίκ στην αυλή είναι δραστηριότητες που βοηθούν στο κοινωνικό παιχνίδι.

Παιχνίδι φαντασίας

Η αυλή είναι καλό να περιλαµβάνει κατασκευές που τα παιδιά θα µπορούν να αλλάξουν, να προσαρµόσουν και να τις κάνουν όπως θέλουν, σύµφωνα µε ό,τι έχουν φανταστεί. Αυτές οι κατασκευές ενισχύουν το πλούσιο φανταστικό παιχνίδι των παιδιών. Αυτό µπορεί να επιτευχθεί µε απλά, χωρίς κόστος υλικά, όπως χαρτόκουτα, µονωτική ταινία, µπογιές, υφάσµατα κ.λπ., για να φτιάξουν τα παιδιά ένα σπίτι, ένα κάστρο ή έναν πύραυλο.

Παιχνίδι µε κανόνες

Παιχνίδια όπως το κυνηγητό, το κρυφτό, τα παιχνίδια µε µπάλα είναι σχεδιασµένα για εξωτερικούς χώρους. Παιχνίδια όπως το κουτσό ή το λάστιχο, που µπορούν να παιχτούν και σε περιορισµένους εξωτερικούς χώρους. Να επιτρέπουµε στα παιδιά να είναι παιδιά Να κάνουν αυτά που τους αρέσουν, να πηδάνε, να τρέχουν, να φωνάζουν, να κρύβονται, να πετάνε πράγµατα Οι παραπάνω δραστηριότητες δεν µπορούν να γίνουν σε κλειστούς χώρους. Το παιχνίδι έξω καλύπτει τις βασικές ανάγκες των παιδιών για ελευθερία, περιπέτεια, πειραµατισµό, ανάληψη ρίσκου κ.λπ. (Greenman, 1993).

Καλές πρακτικές για γονείς

• Οργανώνετε τακτικές επισκέψεις σε εξωτερικούς χώρους για να παίξουν τα παιδιά. • Γνωρίστε εξωτερικούς και ασφαλείς χώρους στη γειτονιά σας.

• Βγάζετε τακτικά τα παιδιά έξω για παιχνίδι, όλες τις εποχές του χρόνου.

• Προσπαθήστε τα παιδιά να έχουν τουλάχιστον 30 λεπτά εξωτερικού παιχνιδιού κάθε µέρα.

• Περιορίστε τη χρήση της τηλεόρασης και των ηλεκτρονικών συσκευών.

• Σκεφτείτε τα πολλαπλά πλεονεκτήµατα του παιχνιδιού στη φύση.

• ∆ηµιουργήστε ένα χώρο στο µπαλόνι ή στην αυλή, που να είναι για τα παιδιά. Αυτό µπορεί να είναι κάτι µικρό, όπως µια γλάστρα, ένα παρτέρι, µία λεκάνη µε νερό, όπου θα µπορούν να παίξουν και να εξερευνήσουν τα παιδιά.

• Το καλοκαίρι χρησιµοποιήστε το στοιχείο του νερού, µε διάφορους τρόπους. Για παράδειγµα, µπορείτε να γεµίσετε έναν κουβά µε νερό για να παίξετε, χρησιµοποιώντας πλαστικά ποτήρια, χωνιά, νεροφατσούλες, ψαράκια κ.λπ.

Ενδιαφέρουσες προτάσεις για παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο (ανά εποχή):

Fun Outdoor Activities for Kids

http://www.sparkpeople.com/resource/fitness_articles.asp?id=1619

Collecting the best ideas for outdoor play and spaces from around the blogosphere.

http://theplayfiles.blogspot.com.au/

60 Nature Play Ideas for Kids

http://theimaginationtree.com/2012/08/60-nature-play-ideas-for-kids.html

* Το υλικό προέρχεται από το εγχειρίδιο προαγωγής του παιχνιδιού για γονείς. Πρόγραµµα “Η ∆ύναµη του παιχνιδιού”.Το εγχειρίδιο αυτό δηµιουργήθηκε στα πλαίσια του προγράµµατος “Η δύναµη του παιχνιδιού”, που πραγµατοποιήθηκε µε δωρεά του Ιδρύµατος Σταύρος Νιάρχος.

http://www.eefs.eu/paizontas/MANUAL-%CE%93%CE%9F%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3.pdf

Αναφορά: Καλπογιάννη, E., Φύσσας, K., Αβδελίδου, E. (2015) Εγχειρίδιο προαγωγής του παιχνιδιού για γονείς. Πρόγραµµα “Η ∆ύναµη του παιχνιδιού”. www.paizontas.gr


Τα είδη του παιχνιδιού

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Bixler, R. D and Floyd, M. F. (1997) Nature is Scary, Disgusting, and Uncomfortable. Environment and Behavior. 29 (4).

Singer,D.G., Singer,J.L., D’Agostino, H. and DeLong, R. (2009) Children’s Pastimes and Play in Sixteen Nations: Is Free-Play Declining? American Journal of Play. 1

Dyment, J.E. and Bell, A.C. (2008) Grounds for movement: green school grounds as sites for promoting physical activity. Health Education Research. 23 (6).

Clarke, B. (2010) Family Kids and Youth, Playreport: International Summary of Research Results, published online, available at www.fairplayforchildren.org/pdf/1280152791.pdf.

Fjortoft, I. and Sageie, J. (2000) The natural environment as a playground for children: Landscape description and analysis of a natural playscape. Landscape and Urban Planning. 48

Greenman, J. (1993) It ain’t easy being green. Beginnings workshop. Child Care Information Exchange. 91: 336-337.

Louv, R. (2008) Last Child in the Woods and The Nature Principle. Algonquin Books of Chapel Hill.

Ihn, H. (1998) Analysis of perschool children’s equipment choices and play behaviors in outdoor environments .Early Childhood News, 10(4), 20-22.

Johnson, C. & Wardle,F. (2005) Play, Development and Early Education, Allyn and Bacon, Boston, MA. by Pearson Education.

Sutterby, J. A., & Frost, J. L. (2002) Making playgrounds fit for children and children fit on playgrounds. Young Children. 57 (3): 36-42.

Wardle, F, (2003) Introduction to early childhood education. A multidimensional approach to child-centered care and learning. Boston, MA: Allyn and Bacon.




Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Covid-19: Είναι τελικά απαραίτητες οι μάσκες στους εξωτερικούς χώρους;

Πολλοί περιπατητές ή ποδηλάτες διασχίζουν τις μεγάλες αμερικανικές πόλεις φορώντας μάσκα ακόμη και όταν βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλο.

Κάποιες αμερικανικές πολιτείες, όπως το Μέιν, εξακολουθούν να απαιτούν τη χρήση μάσκας ακόμη και στα ορεινά μονοπάτια ή τις παραλίες.

Το ερώτημα της χρησιμότητας αυτών των μέτρων διχάζει τους ειδικούς.

Είναι πολύ πιο ασφαλές σε εξωτερικούς χώρους;

Οι επιστήμονες έχουν μάθει πολλά για την covid-19 από την αρχή της πανδημίας.

Πλέον γνωρίζουν ότι οι επιφάνειες δεν παίζουν μεγάλο ρόλο στη μετάδοση του κορονοϊού και ότι η υπερβολική απολύμανσή τους αποτελεί σπατάλη χρόνου και πόρων.

Αντίθετα πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι η μετάδοση της covid-19 γίνεται από τον αέρα. Μεταδίδεται κυρίως από τα μικροσωματίδια που παραμένουν στον αέρα για κάποιο διάστημα και όχι από τα σταγονίδια που εκλύονται από τον βήχα ή το φτάρνισμα, τα οποία πέφτουν γρήγορα στο έδαφος.

Για τον λόγο αυτό οι εξωτερικοί χώροι είναι πιο ασφαλείς από τους εσωτερικούς, εκτιμά ο Χοσέ- Λουίς Χιμένες ειδικός στα αερολύματα, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Colorado Boulder.

«Οι εσωτερικοί χώροι είναι πιο επικίνδυνοι διότι οι τοίχοι, το πάτωμα και το ταβάνι παγιδεύουν τον αέρα, κυρίως όταν δεν υπάρχει καλός εξαερισμός», εξηγεί.

«Οι εξωτερικοί χώροι είναι λιγότερο επικίνδυνοι διότι υπάρχει μεγαλύτερη κίνηση του αέρα» και ο αέρας που εκπνέουμε πηγαίνει γρήγορα προς τα πάνω, κυρίως όταν έχει ζέστη.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, τονίζει. Με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να εισπνεύσουμε τον καπνό από το τσιγάρο ενός ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα μας έξω, είναι πιθανό να μολυνθούμε από covid-19 αν μείνουμε για ώρα κοντά με έναν μολυσμένο άνθρωπο, ακόμη και σε εξωτερικό χώρο.

Ποιος είναι ο κίνδυνος μόλυνσης; 

Πλέον υπάρχουν πολλές έρευνες για τον κίνδυνο μόλυνσης σε εξωτερικούς χώρους. Τον περασμένο Οκτώβριο Κινέζοι ερευνητές δημοσίευσαν μια έρευνα στο επιστημονικό περιοδικό Indoor Air στην οποία αναφέρουν πληροφορίες για 7.324 κρούσματα, ανάμεσά τους και τον χώρο στον οποίο έγινε η μόλυνση.

Από τα περισσότερα από 7.000 κρούσματα μόνο ένα αφορούσε μόλυνση σε εξωτερικό χώρο: ένας 27χρονος χωρικός μολύνθηκε τον Ιανουάριο του 2020 αφού συνομίλησε με μολυσμένο άτομο κοντά στην Σανγκτσιού, στην επαρχία Χενάν.

Πιο πρόσφατα η εφημερίδα Irish Times ζήτησε από τις ιρλανδικές υγειονομικές αρχές πόσα από τα 232.164 κρούσματα που είχαν καταγραφεί στη χώρα ως τις 24 Μαρτίου 2021 αφορούσαν μολύνσεις σε εξωτερικό χώρο. Η απάντηση ήταν 262, δηλαδή λιγότερο από το 0,1% του συνόλου.

Η εκτίμηση αυτή ίσως είναι υπερβολική με δεδομένο ότι οι αρχές βασίστηκαν σε μη επιβεβαιωμένα στοιχεία για τις δραστηριότητες των μολυσμένων ατόμων σε εξωτερικούς χώρους, την ώρα που ενδέχεται να συμμετείχαν και σε συγκεντρώσεις σε εσωτερικούς χώρους.

Ο Ντόναλντ Μίλτον, καθηγητής του πανεπιστημίου του Μέριλαντ και ένας από τους πρώτους που ερεύνησαν την επιστήμη των αερολυμάτων συνιστά, να αποφεύγονται οι συγκεντρώσεις σε εξωτερικούς χώρους, κυρίως όταν το πλήθος φωνάζει ή τραγουδά και αν δεν φυσάει.

Όμως πιστεύει ότι το να φορά κάποιος μόνιμα μάσκα σε εξωτερικούς χώρους δεν είναι απαραίτητο.

«Όταν κάνω τζόγκινγκ στη γειτονιά μου, όπου τα σπίτια απέχουν τουλάχιστον 10 μέτρα και υπάρχουν μόνο μερικοί άνθρωποι που βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους και παιδιά που παίζουν στους κήπους, κρατώ τη μάσκα μου στην τσέπη», δηλώνει.

«Δεν μπορώ να τρέξω πολλή ώρα με τη μάσκα», συνεχίζει. «Αν σταματήσω για να μιλήσω σε κάποιον, την ξαναβάζω. Αν περπατώ με φίλους, τη φορώ».

Η μάσκα πολιτικοποιημένη

Η χρήση μάσκας έχει αναχθεί σε ιδιαίτερα πολιτικοποιημένο θέμα στις ΗΠΑ, με τους συντηρητικούς, υπό την προτροπή του Ντόναλντ Τραμπ, να θεωρούν ότι παραβιάζει τις ατομικές τους ελευθερίες.

Οι προοδευτικοί λαμβάνουν πιο σοβαρά υπόψη τους τον κορονοϊό και θεωρούν τη χρήση μάσκας έναν τρόπο να δείξουν την αλληλεγγύη τους προς τους γείτονές τους σε μια περίοδο κρίσης.

Όμως για τον Αμές Αντάλζα, έναν ειδικό δημόσιας υγείας στο πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, έχει έρθει η ώρα να αλλάξουν οι συστάσεις για τη χρήση μάσκας σε εξωτερικούς χώρους και να υιοθετηθεί μια πιο ήπια προσέγγιση, πιο κοντινή στα επιστημονικά δεδομένα.

«Οι μάσκες πολιτικοποιήθηκαν σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι κατηγορούν άλλους ανθρώπους (ότι δεν τη φορούν) για να τους ντροπιάσουν», καταγγέλλει. «Πιστεύω ότι είναι αντιπαραγωγικό», εκτιμά.

«Αυτό που θέλουμε είναι οι άνθρωποι, και κυρίως όσοι δεν είναι εμβολιασμένοι, να φορούν μάσκα όταν βρίσκονται σε εσωτερικούς χώρους και να μπορούν να τηρούν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης», εξηγεί.

Το να δίνουμε την εντύπωση ότι είναι επικίνδυνο να βρισκόμαστε σε εξωτερικούς χώρους ενδέχεται να ωθήσει τους ανθρώπους να συγκεντρώνονται σε εσωτερικούς χώρους, που είναι χειρότερο, σύμφωνα με τον ίδιο.

Κάποιοι ειδικοί θεωρούν ότι είναι προς το συμφέρον των πολιτών να είναι υποχρεωτική η χρήση μάσκας σε εξωτερικούς χώρους και ότι με αυτό τον τρόπο απλοποιείται το μήνυμα προς το κοινό, κάτι με το οποίο όμως διαφωνεί ο Αντάλζα.

«Το μοναδικό αποτέλεσμα είναι ότι το κοινό έχει λιγότερη εμπιστοσύνη στις υγειονομικές αρχές», εκτιμά, επισημαίνοντας ότι οι πολίτες μπορούν να διαβάζουν ιατρικά περιοδικά και να κατανοούν ότι η δημόσια συζήτηση διαφέρει από τα επιστημονικά δεδομένα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook και ακολουθήστε μας στο Instagram γιατί το govastileto.gr σας πηγαίνει παντού!




Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Παγώνη: Πρέπει να ανοίξει η εστίαση σε εξωτερικούς χώρους |

“Ήταν αναμενόμενο και το είχα πει μετά τα Χριστούγεννα για το Πάσχα”, δήλωσε, μιλώντας στον ρ/σ ΘΕΜΑ 104,6, η πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών Αθήνας και Πειραιά, Ματίνα Παγώνη, επισημαίνοντας ότι αυτό που είχε πει και παλαιότερα είναι ότι δεν θα μπορούσαμε με τίποτα να φύγουμε εκτός νομού.

“Όταν είσαι στην πρώτη γραμμή έχεις και τα στοιχεία”, τόνισε η κ. Παγώνη, σημειώνοντας ότι οι νοσοκομειακοί θα έπρεπε να ακούγονται πρώτοι. Σύμφωνα με την ίδια, “είναι όπως ο άρρωστος. Πρέπει να του πεις από την αρχή την πραγματικότητα για να ξέρει πώς θα κινηθεί”.

Η συνέχεια στο TheTOC.gr


Πηγή

Κατηγορίες
Παιδί

Ο λόγος για τους οποίους πολλοί άνθρωποι θέλουν να κάνουν σεξ σε εξωτερικούς χώρους | σχεσεις & sex , sex

Εσύ θα το δοκίμαζες;

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Το κρεβάτι ανέκαθεν αποτελούσε το πιο συχνό και βολικό μέρος για σεξ, αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που προτιμούν να πειραματίζονται εκτός κρεβατοκάμαρας, ακόμα και εκτός σπιτιού. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό; Η αλλαγή μπορεί να δημιουργήσει έντονα συναισθήματα. 

Πιο συγκεκριμένα, όταν δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε ή να δώσουμε προσοχή σε κάτι, είναι εύκολο να χαθεί το ενδιαφέρον. Μάλιστα, ακόμα και αν μια αλλαγή παραμείνει για κάποιο διάστημα, τη συνηθίζουμε και σταματά να μας υποκινεί. Η αλλαγή μπορεί επίσης να αυξήσει τη σεξουαλική επιθυμία. Το σεξ στο κρεβάτι κάποιου μπορεί να μας φαίνεται πιο οικείο, αλλά αν το σεξ είναι οικείο σε μια καθιερωμένη και μακροχρόνια σχέση, μπορεί να γίνει ρουτίνα και να καταλήξει βαρετό. 

Αυτό το είδες; Τα best-selling Sex Toys… και bye-bye μονοτονία

 

Σε μια μελέτη που έγινε σε 2.000 Αμερικανούς, το 76% των συμμετεχόντων είπαν ότι είχαν κάνει σεξ έξω, με τις πιο δημοφιλείς τοποθεσίες να είναι τα αυτοκίνητα, οι αυλές, οι παραλίες και οι στάσεις ανάπαυσης στους αυτοκινητοδρόμους. Επίσης, το 58% των συμμετεχόντων δήλωσε  ότι το σεξ σε εξωτερικούς χώρους τους έκανε πιο ευτυχισμένους στη σχέση τους, το 69% είπε ότι είχαν κάνει σεξ σε κάποιο μέρος όπου θα μπορούσαν να συλληφθούν και το 23% είπε ότι είχαν παγιδεύτηκαν. Κοινός παράγοντας των περισσότερων από αυτούς, είναι ότι η εμπειρία αυτή τους έφερε πιο κοντά με τον ή την παρτενέρ τους. 

Αυτό που αξίζει να τονιστεί, είναι πως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνει με προσοχή και να μην προσβάλλονται άνθρωποι του περιβάλλοντος.

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ





Πηγή