Κατηγορίες
Σχέσεις

Με απάτησε 3 εβδομάδες πριν τον γάμο κι αρνήθηκα στην αδελφή μου να παντρευτεί στη θέση μου – Είμαι κακιά;

«Από μικρό κορίτσι ονειρευόμουνα την ημέρα του γάμου μου. Το νυφικό, την εκκλησία, το στολισμό, τη δεξίωση που θα ακολουθούσε, μέχρι και το τραγούδι που θα χόρευα με τον πρίγκιπά μου… You and I, των Scorpions. Αλλά πόση ειρωνεία κρύβει η ζωή; Και τι παιχνίδια μπορεί να σου παίξει καμιά φορά…. Γιατί, τελικά σε αυτή την ιστορία δεν ήμασταν “εγώ κι εκείνος“….

Μεγάλωσα, λοιπόν, και βρήκα τον πρίγκιπα των ονείρων μου, τον άνδρα που από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα, είπα: Αυτός είναι! Κι εκείνος, όμως, ένιωσε τα ίδια συναισθήματα με εμένα, το ίδιο καρδιοχτύπι και την ίδια σιγουριά πως στο πρόσωπό μου βρήκε τη γυναίκα που ήθελε να μοιραστεί μαζί της την υπόλοιπη ζωή του…

Άλλωστε, όταν γνωριστήκαμε, ήταν 38 ετών και χορτασμένος, όπως μου έλεγε από τη ζωή. Είχε γνωρίσει πολλές γυναίκες, είχε διασκεδάσει, είχε κάνει τις “αλητείες” του, τις βλακείες του και ήθελε πια να αράξει. Κι εγώ ήμουν εκείνη που τον έκανε για πρώτη φορά να σκεφτεί πως δεν θέλει να είναι άλλο εργένης. Δεν τον ενδιαφέρει να γνωρίσει άλλη γυναίκα.

Έτσι, στους 2 μήνες σχέσης κι ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου μού έκανε πρόταση γάμου. Την πιο ρομαντική πρόταση, που ακόμη κι εγώ η ονειροπόλα δεν είχα καν φανταστεί: οι δυο μας σε μια απόμερη ακρογιαλιά με φόντο το ηλιοβασίλεμα κι ένα μικρό αεροπλάνο να πέρα από πάνω μας και στην ουρά του να σέρνει μια επιγραφή: “Κλαίρη θα με παντρευτείς; Σε αγαπώ”. 

Είπα, αμέσως το “ναι”. Η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει από το πόσο γρήγορα χτυπούσε. Αν η απόλυτη ευτυχία είχε πρόσωπο, ναι εκείνη τη στιγμή θα είχε το δικό μου.

Από τις επόμενες, κιόλας, ημέρες ξεκίνησα τις προετοιμασίες. Σε αυτό με βοήθησε η μεγάλη μου αδερφή, η οποία χαριτολογώντας μού έκανε παράπονα πως την παρέκαμψα και παντρεύομαι πρώτη. Η αδελφή μου είναι αρραβωνιασμένη και σχεδιάζουν με το σύντροφό της να παντρευτούν μόλις λίγο ανασάνουν οικονομικά, μιας και τα έξοδα ενός γάμου είναι πολλά και ο αρραβωνιαστικός της είναι άνεργος το τελευταίο διάστημα. 

Όσα ονειρευόμουν από μικρή, τα έβλεπα να παίρνουν σάρκα και οστά και δε μπορούσα να φανταστώ πόσο γενναιόδωρη είναι η ζωή μαζί μου. Με την αδελφή μου φροντίσαμε και την παραμικρή λεπτομέρεια για το γάμο και ήμουν σίγουρη πως είχα σχεδιάσει την τελετή των ονείρων μου.

Ο πόνος της διπλής προδοσίας

Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι τη γιαγιά μου σε κάθε αναποδιά που μας έβρισκε, να λεει: “Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει”. Και τα λόγια της θυμήθηκα όταν ένα πρωινό είδα τον κόσμο μου να γκρεμίζεται και να γνωρίζω το σκληρό πρόσωπο της ζωής. Αυτής που εγώ η ανόητη έλεγα πόσο γενναιόδωρη είναι μαζί μου.

Πήγα ξαφνικά στο σπίτι του αρραβωνιαστικού μου (δε μέναμε πάντα μαζί, διατηρούσε το εργένικο σπίτι του) για να του κάνω έκπληξη. Άνοιξα με τα κλειδιά μου… Είδα το σπίτι αναστατωμένο, κατευθύνθηκα προς την κρεβατοκάμαρα κι εκεί είδα τον εφιάλτη να παίρνει σάρκα και οστά και να έρχεται κατά πάνω μου να με κατασπαράξει….

Ο αρραβωνιαστικός μου ήταν στο κρεβάτι με μία άλλη γυναίκα, με τη συνεργάτιδά του στο αρχιτεκτονικό γραφείο. Με απάτησε… Με απάτησε 3 εβδομάδες πριν το γάμο μας με μια γυναίκα που κάναμε παρέα που τη συμπαθούσα που μεταξύ σοβαρού και αστείου της είχα πει να μου τον “προσέχει” μήπως κάνει καμιά…. λαδιά. Αλλά που να ήξερα την προδοσία τους.

Έφυγα τρέχοντας. Δε δέχτηκα καμία εξήγησή του. Δεν ήθελα να τον βλέπω, να τον ακούω. Η οικογένεια μου ήταν όλοι δίπλα μου. Τις πρώτες δέκα μέρες δε βγήκα από το δωμάτιό μου. Όταν βγήκα, ζήτησα από την αδελφή μου να τα ακυρώσει όλα, εγώ δεν είχα το κουράγιο. 

Η αδελφή μου, τότε, πρότεινε το αδιανόητο για εμένα: Να μην ακυρώσω την εκκλησία, το στολισμό, τις μπομπονιέρες και τη δεξίωση και στη θέση μου να παντρευτεί η ίδια! Μιας και με τον άνεργο αρραβωνιαστικό της δε μπορούν λόγω οικονομικών. 

Δεν πίστευα αυτό που άκουγα: μου ζητούσε να πάει να παντρευτεί αυτή στη θέση μου! Στο δικό μου γάμο… Τι, σα να μην τρέχει τίποτα; Το χειρότερο είναι πως και η μητέρα μου συμφωνούσε μαζί της, εξηγώντας πως οι ίδιοι ως οικογένεια έχουν κάνει τα έξοδα (ήταν όλα πληρωμένα) και είναι κρίμα να πάνε χαμένα τόσα λεφτά που έχουν δώσει. 

Έγινα έξαλλη. Δεν λογάριαζαν καθόλου τον πόνο μου, την προδοσία που είχε βιώσει και με είχε τσακίσει. Το μόνο τους νοιάξιμο ήταν τα λεφτά και να μην πάνε χαμένα… Στα κομμάτια να πάνε. Ζούσα μια δεύτερη προδοσία, αυτή τη φορά από την οικογένειά μου…

Έφυγα από το σπίτι και πήγα και ακύρωσα ΜΟΝΗ μου τα πάντα. Η οικογένειά μου είναι θυμωμένη μαζί μου γιατί λένε ότι δε μπήκα καν στη διαδικασία της αναβολής – και να γλίτωναν έτσι κάποια από τα χρήματα που έδωσαν – και με την οριστική ακύρωση τα έχασαν, αφού κανείς (πέρα από το κέντρο που δίνει ένα μέρος της επιστροφής, επειδή η ακύρωση έγινε τελευταία στιγμή) δεν επιστρέφει τα χρήματα. 

Φίλοι και συγγενείς λένε ότι είμαι κακιά, ότι κοίταξα τον εαυτό μου και πως δεν σκέφτηκα την αδελφή μου, η οποία είχε μια σοβαρή σχέση χρόνων και δε μπορούσε να παντρευτεί λόγω οικονομικών προβλημάτων. Και, λένε, πως στην τελική με τον παραλίγο σύζυγό μου, ήμασταν μόνο λίγους μήνες μαζί.

Αλλά αυτό που δε μπορούν να καταλάβουν, είναι πως η προδοσία δε μετριέται με τον χρόνο και πως η πρόταση της αδελφής μου ήταν και αυτή προδοτική… ήθελε να παντρευτεί πάνω στις στάχτες της δικής μου ευτυχίας σα να μη συμβαίνει τίποτα. Λοιπόν, εγώ είμαι η κακιά;




Πηγή