Κατηγορίες
Παιδί

«Είχα ακριβώς το ίδιο σύνδρομο! Για μένα το φαγητό ήταν μια αγκαλιά που με περίμενε ό,τι ώρα ήθελα εγώ.»

H Αντελίνα Βαρθακούρη απάντησε σε ερώτησεις στα social media και αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο που αντιμετώπισε με την απώλεια κιλών, αλλά και το ενδεχόμενο να κάνει και τρίτο παιδί.

 

 

«Είχα ακριβώς το ίδιο σύνδρομο! Για μένα το φαγητό ήταν μια αγκαλιά που με περίμενε ό,τι ώρα ήθελα εγώ. Κοιτάξου στον καθρέφτη, δες ποια είσαι, θυμήσου τι μπορείς να κάνεις και αγκάλιασε εσύ τον εαυτό σου. Είμαι σίγουρη πως αν έρθω και μιλήσουμε και μου πεις εσύ για τη ζωή σου και θυμηθείς, θα ξεσπάσεις σε κλάματα. Αυτό έπαθα εγώ… όταν θυμήθηκα όμως και πέταξα τα σκουπίδια κάτω από το χαλί (ακόμα τα πετάω) τότε έγιναν όλα μαγικά. Εκεί είναι η λύση» απάντησε η Αντελίνα Βαρθακούρη.

 

Μάλιστα, σε επόμενη ερώτηση η σύζυγος του Χάρη Βαρθακούρη απάντησε πως δεν θα έλεγε όχι στο ενδεχόμενο ενός τρίτου παιδιού.

 

Από thecaller.gr


Κατηγορίες
Οικογένεια

Παιδιατρικό πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο σχετιζόμενο με τον SARS-CoV-2

Τα παιδιά και οι έφηβοι αποτελούν την ηλικιακή ομάδα με τον χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρής νόσησης και επιπλοκών από τον SARS-CoV-2. Αντιπροσωπεύουν το 1-8% των εργαστηριακά επιβεβαιωμένων περιπτώσεων και λιγότερο από το 1% του συνολικού αριθμού των θανάτων. Τα περισσότερα παιδιά που προσβάλλονται παραμένουν ασυμπτωματικά ή εμφανίζουν ήπιες κλινικές εκδηλώσεις και αναρρώνουν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ένα μικρό ποσοστό παιδιών, ωστόσο, εμφανίζει σοβαρή νόσο, που μπορεί να απαιτήσει εισαγωγή σε μονάδα εντατικής νοσηλείας.

Τον Απρίλιο του 2020 περιγράφηκε μια νέα κλινική οντότητα, το πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο των παιδιών (MIS-C) ή παιδιατρικό πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο (PIMS), χρονικά σχετιζόμενο με τον SARS-CoV-2, σε παιδιά με ιστορικό λοίμωξης από τον ιό αυτόν. Πρόκειται για μια σοβαρή μορφή της νόσου, ένα κλινικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από πολυοργανική συμμετοχή, με εκδηλώσεις από το αναπνευστικό, το γαστρεντερικό ή το καρδιαγγειακό σύστημα, αιματολογικές ή βλεννογονοδερματικές αλλοιώσεις, εξηγεί η κ. Μαρία Ελένη Βαρανάκη, Επιμελήτρια Παιδίατρος στο Metropolitan Hospital. Παράλληλα, παρατηρείται χαρακτηριστική αύξηση των δεικτών φλεγμονής, αναιμία, λεμφοπενία και θρομβοπενία. Το σύνδρομο αυτό αποτελεί όψιμη εκδήλωση της νόσησης από COVID-19, καθώς εκδηλώνεται 2-4 εβδομάδες μετά την οξεία λοίμωξη.

Από την πρώτη αναφορά στο σχετιζόμενο με τον SARS-CoV-2, παιδιατρικό πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο, τον Απρίλιο του 2020, όλο και περισσότερα παιδιά διαγιγνώσκονται με το σύνδρομο. Μάλιστα, οι παιδίατροι ανά τον κόσμο έρχονται σταδιακά αντιμέτωποι με ένα ευρύτερο φάσμα φλεγμονωδών νόσων που σχετίζονται με λοίμωξη από τον SARS-CoV-2 στα παιδιά. Πλέον, περιγράφονται τρία σύνδρομα στον παιδιατρικό πληθυσμό που αποδίδονται στη νόσο COVID-19:

1. Το κλασικό παιδιατρικό πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο (PIMS), χρονικά σχετιζόμενο με τον SARS-CoV-2. Το PIMS εμφανίζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

  • Αφορά παιδιά που εμφανίζουν επίμονο πυρετό, εργαστηριακή εικόνα συμβατή με φλεγμονή και ενδείξεις πολυοργανικής δυσλειτουργίας (υπόταση, shock, μυοκαρδιακή δυσλειτουργία, αναπνευστική νόσο, νεφρική νόσο, γαστρεντερική συμμετοχή, νευρολογικές διαταραχές, εξάνθημα).
  • Στην περίπτωσή του έχουν αποκλειστεί άλλες προφανείς αιτίες λοίμωξης όπως η βακτηριακή σήψη, το σταφυλοκοκκικό και το στρεπτοκοκκικό τοξικό σύνδρομο.
  • Ο μοριακός έλεγχος (PCR) για SARS-CoV-2 μπορεί να είναι θετικός ή αρνητικός.

2. Η τυπική νόσος Kawasaki, σχετιζόμενη με τον SARS-CoV-2 (KD-TS). Αφορά παιδιά που πληρούν τα κριτήρια της νόσου Kawasaki, και παράλληλα υπάρχουν ενδείξεις μόλυνσης ή έκθεσης στον συγκεκριμένο ιό. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τόσο ο μοριακός έλεγχος (PCR) για SARS-CoV-2 όσο και ο ορολογικός έλεγχος (έλεγχος αντισωμάτων) μπορεί να είναι θετικός ή αρνητικός.

3. Το φλεγμονώδες σύνδρομο με πυρετό, σχετιζόμενο με τον SARS-CoV-2 (FIS-TS). Πρόκειται για περιπτώσεις παιδιών που εμφανίζουν πυρετό και εργαστηριακή εικόνα συμβατή με φλεγμονή (αυξημένη CRP, ουδετεροφιλία, λεμφοπενία, αύξηση των D-Dimmers και της φερριτίνης) αλλά στερούνται των χαρακτηριστικών των δύο παραπάνω κατηγοριών. Στα ασθενή αυτά παιδιά δεν εντοπίζονται άλλα λοιμώδη ή φλεγμονώδη αίτια, ενώ τόσο ο μοριακός όσο και ο ορολογικός έλεγχος μπορεί να είναι θετικός ή αρνητικός.

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί πως υπάρχουν περιπτώσεις παιδιατρικών ασθενών που ανήκουν στις προαναφερθείσες κατηγορίες και εμφανίζουν παράλληλα διεισδυτικές βακτηριακές λοιμώξεις ή λοιμώξεις από ευκαιριακά παθογόνα. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι κατά την έντονη φλεγμονή που παρατηρείται στα τρία αυτά σύνδρομα μπορεί να επηρεαστεί και η ανοσία στα κοινά παθογόνα.

Φαίνεται ότι έχουμε πολλά ακόμα να μάθουμε σχετικά με το φάσμα αυτό των φλεγμονωδών νόσων που αποδίδονται στον SARS-CoV-2 και ότι πολλά ακόμα ερωτήματα, όπως:

  • Το ποιοι παθογενετικοί μηχανισμοί κρύβονται πίσω από την εμφάνιση των φλεγμονωδών νόσων που σχετίζονται με τον SARS-CoV-2.
  • Το αν οι ασθενείς με FIS-TS κινδυνεύουν να μεταπέσουν σε KD- TS ή PIMS-TS ή αντίστοιχα οι ασθενείς με KD -TS σε PIMS-TS.
  • Το αν υπάρχουν βιοδείκτες που να βοηθούν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ των φλεγμονωδών νόσων που οφείλονται στον SARS-CoV-2 και σε άλλη νόσο.
  • Το ποιος είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης ανευρυσμάτων σε κάθε μία από τις προαναφερθείσες κατηγορίες παιδιατρικών ασθενών.
  • Το αν είναι ικανή η χρήση αντιφλεγμονωδών και ανοσοτροποποιητικών φαρμάκων να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αγγείων.

Μένει να απαντηθούν.


Πηγή

Κατηγορίες
Ψυχολογία Γενικά

Το «σύνδρομο του σπηλαίου» δυσκολεύει την επιστροφή στην κανονικότητα

Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των πλήρως ή έστω εν μέρει εμβολιασμένων σε πολλές χώρες -μεταξύ των οποίων η Ελλάδα- γίνεται αντιληπτό ότι αρκετοί άνθρωποι δυσκολεύονται να ξαναγυρίσουν στην κοινωνική ρουτίνα των προπανδημικών δραστηριοτήτων και των σχέσεων τους. Η αιτία, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι ότι μετά από ένα -και βάλε- χρόνο πανδημίας, περιορισμών και μέτρων προστασίας, δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν αναπτύξει ένα ψυχολογικό «σύνδρομο σπηλαίου», το οποίο δυσκολεύει την επιστροφή τους στην κανονικότητα. Παρόλο που, όπως διαβεβαιώνουν οι ειδικοί, ο διπλός εμβολιασμός παρέχει σημαντική προστασία έναντι του κινδύνου να αρρωστήσει κάποιος από κορονοϊό.

Όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα του αμερικανικού επιστημονικού περιοδικού “Scientific American”, ακόμη και όταν τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ έδωσαν το πράσινο φως στους πλήρως εμβολιασμένους και με τις δύο δόσεις να επανέλθουν στις προπανδημικές συνήθειες τους, όπως οι συναθροίσεις σε κλειστό χώρο χωρίς μάσκα, δεν έσπευσαν όλοι να χαρούν τη νέα ελευθερία τους. Ουκ ολίγοι συνεχίζουν να φοβούνται ότι θα μολυνθούν, γι’ αυτό αποφεύγουν να πάνε σε εστιατόρια και καφέ, να δουν γνωστούς και φίλους πέρα από το στενό κύκλο τους ή να ταξιδέψουν. Είναι προφανές ότι αυτό έχει και μια οικονομική διάσταση, καθώς για να αναθερμανθεί η οικονομία, πρέπει οι εμβολιασμένοι να βγουν από το «καβούκι» τους.

Η καθηγήτρια ψυχιατρικής Ζακλίν Γκολάν του αμερικανικού Πανεπιστημίου Northwestern εκτιμά ότι για μερικούς ανθρώπους η «ανάδυση» ξανά στο φως μετά από ένα έτος πανδημίας θα είναι μια δύσκολη μετάβαση και θα πάρει χρόνο. Όπως λέει, «η πανδημία δημιούργησε πολύ φόβο και άγχος λόγω του κινδύνου της αρρώστιας και του θανάτου. Ακόμη κι αν κάποιος έχει εμβολιασθεί, μπορεί να δυσκολεύεται να ξεπεράσει αυτό το φόβο, επειδή υπερεκτιμά τον κίνδυνο και την πιθανότητα να αρρωστήσει».

Μία πρόσφατη μελέτη της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης βρήκε ότι οι μισοί ερωτηθέντες (49%) νιώθουν κάπως άβολα να επιστρέψουν σε πρόσωπο με πρόσωπο επαφές μετά το τέλος της πανδημίας, ενώ ένα ανάλογο ποσοστό (48%) των εμβολιασμένων κατά της Covid-19 αισθάνεται το ίδιο. Μια άλλη έρευνα είχε εκτιμήσει ότι περίπου ο ένας στους δέκα (10%) εν μέσω πανδημίας θα αναπτύξει σύνδρομο στρες Covid-19 και θα έχει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα όπως διαταραχή μετατραυματικού στρες ή αγχώδεις διαταραχές.

Ο αναπληρωτής καθηγητής ψυχιατρικής ‘Αλαν Τέο του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον αποδίδει αυτό το «σύνδρομο του σπηλαίου» στο συνδυασμό μιας νέας συνήθειας και της λανθασμένης αντίληψης του κινδύνου. «Αναγκαστήκαμε», όπως λέει, «να συνηθίσουμε τη χρήση μάσκας και τις φυσικές ή κοινωνικές αποστάσεις. Είναι πια πολύ δύσκολο να σπάσει κανείς μια νέα συνήθεια που έχει αποκτήσει. Υπάρχει επίσης μια αποσύνδεση ανάμεσα στον πραγματικό κίνδυνο και σε αυτό που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ως κίνδυνο».

Εκτός από τον υπερβολικό -παρά τα εμβόλια- φόβο για τον κορονοϊό, μερικοί δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τα οφέλη του «σπηλαίου», δηλαδή της κοινωνικής απομόνωσης και μοναξιάς, κάτι που ισχύει ιδιαίτερα για τους εσωστρεφείς χαρακτήρες ή τους αγοραφοβικούς. Η μακρόχρονη αποφυγή του κόσμου έχει ενισχύσει σε ορισμένους το φόβο για ανοικτά και πολύβουα μέρη. Ορισμένοι που έχουν σοβαρό πρόβλημα να πετάξουν τη μάσκα και να εκτεθούν ξανά στον κόσμο, θα χρειασθούν ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς στην ψυχοθεραπεία, ίσως και φαρμακευτική θεραπεία.

Κάποιοι άλλοι -εργαζόμενοι και φοιτητές- έχουν απλώς βολευθεί με την τηλεργασία και τηλεκπαίδευση, που τους γλιτώνει χρόνο και χρήμα, και δεν θέλουν να αρχίσουν ξανά τα πήγαινε-έλα στη δουλειά ή στη σχολή τους.

Τα δύο ψυχολογικά «στρατόπεδα»

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με δημοσίευμα ενός άλλου έγκυρου αμερικανικού περιοδικού, του “Atlantic”, η μετα-πανδημική και μετα-εμβολιαστική κοινωνική ζωή θα χαρακτηρισθεί από δύο αντίθετες τάσεις: όσους λένε «ναι» στην επιστροφή στην προηγούμενη ζωή ανυπομονώντας να κάνουν ό,τι έκαναν προ κορονοϊού και όσους λένε «όχι» έχοντας βρει νέες χαρές στο σπίτι τους μακριά από τη φασαρία του κόσμου. Οι μεν ανυπομονούν για παρέες, πάρτι και συναυλίες, οι δε για ησυχία. Πολλοί άνθρωποι, όσο περνάει ο καιρός, αυξάνονται οι εμβολιασμοί και αίρονται οι επιβεβλημένοι περιορισμοί, μετά από δίλημμα, θα καταλήξουν στο ένα από τα δύο «στρατόπεδα».

Οι έρευνες κοινής γνώμης έχουν αρχίσει να δείχνουν ότι ένα ποσοστό των ανθρώπων θα προτιμήσουν λιγότερες παρέες, λιγότερο συχνές εξόδους για φαγητό ή διασκέδαση, καθώς επίσης μεγαλύτερη εστίαση σε πράγματα που πραγματικά τους αρέσουν και τα οποία συνειδητοποίησαν όσο έμεναν κλεισμένοι στο σπίτι τους λόγω της πανδημίας.

Σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας Σέλντον Σόλομον του Κολλεγίου Σκίντμορ, κρίσεις όπως η πανδημία Covid-19 «προκαλούν μια υπαρξιακή αβεβαιότητα που δίνει στους ανθρώπους την ευκαιρία, καθώς και την ψυχολογική ώθηση, να κάνουν ένα βήμα πίσω και να επανεξετάσουν τις προτεραιότητες τους». Αυτό μπορεί να σημαίνει να περνούν πλέον περισσότερο χρόνο μόνοι τους ή με την οικογένεια τους. Από την άλλη, άλλοι άνθρωποι μπορεί να το ρίξουν στην ξέφρενη ζωή, σε ανθυγιεινό βαθμό, π.χ. ξενυχτώντας συνεχώς.

Ήδη διαφαίνονται κάποια ίχνη έντασης ανάμεσα στα δύο «στρατόπεδα» για το πώς πρέπει να είναι η ζωή μετά την πανδημία και τα εμβόλια, καθώς συχνά πρόκειται για δύο αντικρουόμενα οράματα σχετικά με το πώς θέλει να περνάει κανείς τη ζωή του. Ιδανικά πάντως, τόσο οι εξωστρεφείς όσο και οι εσωστρεφείς θα πρέπει να δείξουν αλληλοκατανόηση, καθώς όλοι βγαίνουμε από μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ




Πηγή

Κατηγορίες
Σχέσεις

Γυναίκα μετά από επέμβαση ξύπνησε και μιλούσε με διαφορετική προφορά- Τι είναι το σπάνιο αυτό σύνδρομο


Αίσθηση προκαλεί το γεγονός πως μία Αυστραλή νεαρή γυναίκα ξύπνησε μετά από επέμβαση αμυγδαλών και μιλούσε με ιρλανδική προφορά! Η Gie Mcyen δημοσίευσε ένα βίντεο στο TikTok της δύο ημέρες μετά την επέμβαση στον λαιμό της και δήλωσε σοκαρισμένη που δεν είχε πια την προφορά της Αυστραλίας.
Μετά από δύο εβδομάδες έρευνας και ραντεβού με γιατρούς, η Mcyen πιστεύει ότι έχει Σύνδρομο Ξένης Προφοράς, ένα από τα σπανιότερα σύνδρομα που υπάρχουν στην παγκόσμια βιβλιογραφία.

@angie.mcyenDay 2: I woke up with an Irish accent the day before and thought I was gonna wake up from this weird dream. But no, my Aussie accent’s gone♬ original sound – angie.mcyen

Τι είναι το Σύνδρομο Ξένης Προφοράς
Το 1907, ο Γάλλος νευρολόγος Pierre Marie συστήνει στην ανθρωπότητα την σπάνια νόσο της ξενικής προφοράς, η οποία αναγκάζει το άτομο να μιλάει με την προφορά μιας διαφορετικής χώρας, που στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν έχει ποτέ επισκεφτεί, αντί της διαλέκτου της πατρίδας του. Οι αρχικές εκτιμήσεις του Marie, έπειτα από συζητήσεις που διεύθυνε με τους ασθενείς του, έκριναν εξαιρετικά σπάνια την ασθένεια και τα συμπτώματά της αθεράπευτα.

Σύμφωνα με τις έρευνες της εποχής, το άτομο παράγει λέξεις της γλώσσας της ιθαγένειάς του με μια εντελώς ξενική προφορά. Βέβαια, οι ασθενείς αποκτούν μόνο την προφορά της γλώσσας και όχι την ικανότητα να την ομιλούν ορθά, γεγονός που θα σηματοδοτούσε ρηξικέλευθες αλλαγές στην καθημερινότητά τους. Επιπρόσθετα, η κύρια πηγή πρόκλησης του εν λόγω συνδρόμου οφείλεται σε κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο ή σε δυνατό χτύπημα στην περιοχή του κεφαλιού.
Το σύνδρομο της ξένης προφοράς έχει τεκμηριωθεί σε αλλαγή προφοράς από την ιαπωνική προς την κορεατική, βρετανική-αγγλική προς γαλλική, αμερικανική-αγγλική προς βρετανική-αγγλική και ισπανική προς ουγγρική.
Η ιρλανδική προφορά σταδιακά ενισχύεται καθώς αναρρώνει
Η Mcyen, η οποία κατέγραψε την αλλαγή σε διάστημα 2 εβδομάδων, έδειξε ότι η ιρλανδική προφορά σταδιακά ενισχύεται καθώς αναρρώνει. Η προφορά ξεκίνησε 8 ημέρες μετά την χειρουργείο. Η ίδια ισχυρίζεται ότι πήγε στο νοσοκομείο και μίλησε με τον γιατρό της επειδή η προφορά επέμενε, αλλά της είπε να αφήσει «το σώμα να επουλωθεί».

«Ξύπνησα σήμερα το πρωί και μιλούσα με την αυστραλιανή προφορά μου. Τηλεφώνησα σε μία από τις φίλες μου και επιβεβαίωσα ότι η αυστραλιανή προφορά μου επέστρεψε, αλλά κατά τη διάρκεια του τηλεφώνου άρχισε η προφορά μου να γίνεται και Ιρλανδική. Δεν ξέρω τι να κάνω, είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Δεν προσπαθώ καν, είμαι εντελώς τρομαγμένη. Νόμιζα ότι θα φύγει όταν ξύπνησα σήμερα το πρωί».

@angie.mcyenDay 13: Struggling to find a neurologist who has experience with #foreignaccentsyndrome or knows someone who can help me #foryou
♬ original sound – angie.mcyen

Εννιά μέρες μετά η κοπέλα παρατήρησε πως η προφορά δεν ήταν τόσο «έντονη», αλλά ήταν ακόμα πολύ αναστατωμένη…
«Ξέρω ότι χρειάζομαι ιατρική φροντίδα. Απαιτεί αγώνα για να βρω το κατάλληλο άτομο να μου “δώσει” πίσω τον παλιό μου εαυτό», είπε στο τελευταίο της βίντεο.
Υποστήριξε ότι βρήκε έναν νευρολόγο που ειδικεύεται στην αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου που είναι πρόθυμος να συναντηθεί μαζί της και να βοηθήσει στη διάγνωση του προβλήματος, χωρίς ωστόσο να της επιβεβαιώνει πως πρόκειται για το συγκεκριμένο σύνδρομο.


Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Έλον Μασκ: “Είμαι o πρώτος παρουσιαστής της εκπομπής με σύνδρομο Άσπεγκερ” |

Ένα βράδυ με Saturday Night Live, και πιο συγκεκριμένα ένα Σαββατόβραδο, είναι αναμφισβήτητα ενδιαφέρον και γεμάτο εκπλήξεις, ιδίως όταν ο κεντρικός παρουσιαστής ο οποίος είναι σε κάθε επεισόδιο διαφορετικός, μπορεί να ντύσει με το χιούμορ και την ευφυία του την πετυχημένη εκπομπή.

Αυτή τη φορά λοιπόν, την παρουσίαση ανέλαβε ο Έλον Μασκ, ο διάσημος επιχειρηματίας με το “ψαρωτικό” βιογραφικό. Σε περίπτωση που σας διαφεύγει ο Μασκ είναι ο γενικός διευθυντής και επικεφαλής τεχνολογικής ανάπτυξης για την εταιρεία διαστημικής τεχνολογίας SpaceX, της οποίας είναι επίσης ο ιδρυτής, καθώς και ο γενικός Διευθυντής και επικεφαλής τεχνολογικού σχεδιασμού της εταιρείας κατασκευής αυτοκινήτων και ενεργειακών συστημάτων Tesla.

Η συνέχεια στο WomanTOC.gr


Πηγή

Κατηγορίες
Διατροφή

Η νηστεία συνδέεται με το μεταβολικό σύνδρομο: Τι ανακάλυψαν οι ειδικοί!

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν μεταβολικό σύνδρομο. Οι περισσότεροι, μάλιστα, δεν το γνωρίζουν καν. Ξέρουν τις επιμέρους ασθένειες που το απαρτίζουν, αλλά όχι ότι το σύνολο αυτών ονομάζεται έτσι.

Μεταβολικό σύνδρομο είναι η πολύ επικίνδυνη για την υγεία ταυτόχρονη συνύπαρξη τεσσάρων ασθενειών: παχυσαρκία, υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση), διαταραχή μεταβολισμού των λιπιδίων και σακχαρώδης διαβήτης.

Καθένα από αυτά αποτελεί παράγοντα κινδύνου για σοβαρές καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο. Η θεραπεία του μεταβολικού συνδρόμου στοχεύει να βοηθήσει τους ασθενείς να χάσουν βάρος και να ομαλοποιήσουν τον μεταβολισμό των λιπιδίων και των υδατανθράκων και την αρτηριακή πίεση. Εκτός από την άσκηση, οι γιατροί συνταγογραφούν μια υγιεινή διατροφή με χαμηλές θερμίδες. Συχνά απαιτείται φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, δεν είναι απολύτως σαφές τι επιπτώσεις έχει η διατροφή στο μικροβίωμα, το ανοσοποιητικό σύστημα και την υγεία.

Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την δρ. Sofia Forslund και τον καθηγητή Dominik N. Müller από το Max Delbrück Center for Molecular Medicine in the Helmholtz Association (MDC) και το Experimental and Clinical Research Center (ECRC) εξέτασαν την επίδραση που έχει μια αλλαγή διατροφής σε άτομα με μεταβολικό σύνδρομο. “Η μετάβαση σε μια υγιεινή διατροφή έχει θετική επίδραση στην αρτηριακή πίεση”, λέει ο Andras Maifeld, συνοψίζοντας τα αποτελέσματα. «Αν πριν από τη δίαιτα προηγείται μία νηστεία, αυτό το αποτέλεσμα εντείνεται. Ο Maifeld είναι ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature Communications.

Νηστεία και μεταβολικό σύνδρομο: Μπρόκολο αντί για ψητό βόειο κρέας

Ο δρ. Andreas Michalsen, ανώτερος σύμβουλος του τμήματος Νευροπαθολογίας στο Immanuel Hospital Berlin και ο καθηγητής Gustav J. Dobos, πρόεδρος του τμήματος Νευροπαθολογίας και Ολοκληρωμένης Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Duisburg-Essen, δέχτηκαν 71 εθελοντές με μεταβολικό σύνδρομο και αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση. Οι ερευνητές τους χώρισαν σε δύο ομάδες τυχαία.

Και οι δύο ομάδες ακολούθησαν τη δίαιτα DASH (Διατροφική Προσέγγιση για τη Διακοπή της Υπέρτασης) για τρεις μήνες. Αυτή η μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει πολλά φρούτα και λαχανικά, προϊόντα ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς και όσπρια, ψάρια και άπαχο λευκό κρέας.

Μία από τις δύο ομάδες δεν κατανάλωσε καθόλου στερεά τροφή για πέντε ημέρες πριν ξεκινήσει τη δίαιτα DASH.

Με βάση τον ανοσοφαινότυπο, οι επιστήμονες παρατήρησαν το πώς άλλαξαν τα ανοσοκύτταρα των εθελοντών, όταν άλλαξε και η διατροφή τους. “Το έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα παραμένει σταθερό κατά τη διάρκεια της νηστείας, ενώ το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα κλείνει”, εξηγεί ο Maifeld. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο αριθμός των προφλεγμονωδών Τ κυττάρων μειώνεται, ενώ τα ρυθμιστικά Τ κύτταρα πολλαπλασιάζονται.

Η μεσογειακή διατροφή είναι καλή, αλλά η νηστεία τη βελτιώνει

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δείγματα κοπράνων για να εξετάσουν τις επιπτώσεις της νηστείας στο μικροβίωμα του εντέρου. Τα βακτήρια του εντέρου συνεργάζονται στενά με το ανοσοποιητικό σύστημα. Μερικά στελέχη βακτηρίων μεταβολίζουν τις διαιτητικές ίνες σε αντιφλεγμονώδη λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας, που ωφελούν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η σύνθεση του οικοσυστήματος των βακτηρίων του εντέρου αλλάζει δραστικά κατά τη διάρκεια της νηστείας. Τα καλά βακτήρια, που μειώνουν την αρτηριακή πίεση, πολλαπλασιάζονται. Μερικές από αυτές τις αλλαγές παραμένουν ακόμη και μετά την λήξη της νηστείας. Τα ακόλουθα είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτα: «Ο δείκτης μάζας σώματος, η αρτηριακή πίεση και η ανάγκη για αντιυπερτασική φαρμακευτική αγωγή μειώθηκαν και παρέμειναν χαμηλά μακροπρόθεσμα μεταξύ των εθελοντών που ξεκίνησαν την υγιεινή διατροφή μετά από νηστεία πέντε ημερών», εξηγεί ο Dominik Müller. Η αρτηριακή πίεση συνήθως ανεβαίνει ξανά όταν ο ασθενής δεν πάρει ακόμα και μια φορά το χάπι για την υπέρταση.

Η αρτηριακή πίεση παραμένει χαμηλότερη μακροπρόθεσμα, ακόμη και τρεις μήνες μετά τη νηστεία

Μαζί με τους επιστήμονες από το Κέντρο Έρευνας για τις Λοιμώξεις Helmholtz και το Πανεπιστήμιο McGill, στο Μόντρεαλ του Καναδάς, η ομάδα εργασίας του Forslund πραγματοποίησε μια στατιστική αξιολόγηση αυτών των αποτελεσμάτων χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη για να διασφαλίσει ότι αυτό το θετικό αποτέλεσμα οφείλεται στην νηστεία και όχι στη φαρμακευτική αγωγή που οι εθελοντές ακολουθούσαν. Χρησιμοποίησαν μεθόδους από προηγούμενη μελέτη στην οποία είχαν εξετάσει την επίδραση της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής στο μικροβίωμα του εντέρου. “Ήμασταν σε θέση να απομονώσουμε την επίδραση του φαρμάκου και να παρατηρήσουμε ότι αν κάποιος ανταποκρίνεται καλά σε μια αλλαγή διατροφής ή όχι εξαρτάται από την ατομική απόκριση του ανοσοποιητικού και το μικροβίωμα του εντέρου”, είπε ο Forslund.

Εάν μια δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε ίνες και χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά δεν αποφέρει αποτελέσματα, είναι πιθανό ότι δεν υπάρχουν επαρκή βακτήρια του εντέρου στο μικρόβιο του εντέρου που μεταβολίζουν τις ίνες σε προστατευτικά λιπαρά οξέα.

“Όσοι έχουν αυτό το πρόβλημα συχνά αισθάνονται ότι δεν αξίζει τον κόπο η προσπάθεια και επιστρέφουν στις παλιές τους διατροφικές συνήθειες”, εξηγεί ο επιστήμονας. Είναι επομένως καλή ιδέα να συνδυάσετε μια διατροφή με μια νηστεία. «Η νηστεία δρα ως καταλύτης για προστατευτικούς μικροοργανισμούς στο έντερο. Η υγεία βελτιώνεται σαφώς πολύ γρήγορα και οι ασθενείς μπορούν να μειώσουν τη φαρμακευτική αγωγή τους ή ακόμα και να σταματήσουν εντελώς να παίρνουν χαπάκια». Αυτό θα μπορούσε να τους παρακινήσει να διατηρήσουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής μακροπρόθεσμα.

Πηγή: https://medicalxpress.com

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δείκτης Μάζας Σώματος: Υπολογισμός ΕΔΩ – Τι σημαίνει το αποτέλεσμά σου

Νηστεία Σαρακοστής: Προσοχή στις πιθανές ελλείψεις που προκαλεί στον οργανισμό

Πότε η νηστεία κάνει καλό στην καρδιά: Τι αξίζει να ξέρετε

Τι είναι το μεταβολικό σύνδρομο: Πότε χτυπάει «καμπανάκι» σε περιφέρεια μέσης, σάκχαρο, πίεση, τριγλυκερίδια και χοληστερίνη


Πηγή

Κατηγορίες
Διατροφικές Διαταραχές

Το σύνδρομο νυχτερινής υπερφαγίας – Ψυχο-γραφήματα

Για τα περισσότερα άτομα το φαγητό έχει συνδεθεί με τη διάθεση.

Από την Ευφροσύνη Μήτσιου, Msc Σχολική – Εξελικτική Ψυχολόγο Α.Π.Θ., Μέλος Ινστιτούτου Διατροφικών Μελετών και Ερευνών
1955. Ο Stunkard μιλά για πρώτη φορά για το σύνδρομο νυχτερινής υπερφαγίας ή αλλιώς NES (Night Eating Syndrome). Χαρακτηριστική συμπεριφορά των ατόμων (που ενδεχομένως αρκετοί να μην την αντιλαμβάνονται) είναι η μεγάλη κατανάλωση τροφής το βράδυ και όχι καφέ που μπορεί να παραπέμπει η αγγλική συντομογραφία (NES). Αποτελεί είτε διατροφική διαταραχή είτε συμπεριφορική απάντηση (σωσίβιο) σε περιόδους έντονου άγχους. Κατάθλιψη και χαμηλή αυτοεκτίμηση συμπληρώνουν την εικόνα του ατόμου που οδηγείται σε αυτή τη συμπεριφορά.
Επίσημα κριτήρια δεν υπάρχουν για να γίνει η διάγνωση για αυτό και παρατίθενται κάποια βασικά χαρακτηριστικά όπως:
– μειωμένη όρεξη για φαγητό το πρωί (αργεί πολύ να φάει πρωινό και έχει έντονες τύψεις για ό,τι έφαγε το προηγούμενο βράδυ)
– κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού τις βραδινές ώρες
– ξύπνημα τη νύχτα αναζητώντας τροφή
– επεισόδια λήψης τροφής μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες
– αϋπνία ή δυσκολία να παραμείνει σε φάση ύπνου (ξυπνούν κατά μέσο όσο 3-4 φορές το βράδυ σε αντίθεση με τα υπόλοιπα άτομα που σηκώνονται 1-2 φορές)
– βιώνει έντονη θλίψη, τύψεις, άγχος
– διαρκεί τουλάχιστον 2 μήνες αυτή η συμπεριφορά
Σαφώς και δεν είναι απαραίτητο το άτομο να εμφανίζει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που προαναφέρθηκαν. Σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί απλά να ξυπνά το βράδυ για να φάει ή να βάλει κάτι στο στόμα του και να ξανακοιμηθεί.
Πιο επιρρεπή φαίνεται να είναι τα παχύσαρκα άτομα και αυτά με διαταραχές ύπνου (αϋπνίες). Συγκεκριμένα σε μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο “Journal of the American Medical Association” το 1999 οι Stunkard και Birketvedt επεσήμαναν τον καταλυτικό ρόλο της νυχτερινής υπερφαγίας στην εμφάνιση της παχυσαρκίας. Όπως οι ίδιοι πρόσθεσαν η νυχτερινή υπερφαγία είναι αποτέλεσμα διαταραχής πρόσληψης τροφής, διάθεσης και ύπνου που ενδεχομένως αποτελούν και προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωσή της. Στους προαναφερθέντες παράγοντες φαίνεται να συγκαταλέγεται η κληρονομικότητα (σε μεγάλο βαθμό), συγκεκριμένες ορμόνες (ανισορροπία αυτών), η έκφραση και διαχείριση συναισθημάτων (όπως θυμός), τα μακροχρόνια προγράμματα δίαιτας και η αρνητική εικόνα σώματος που πιθανόν πυροδοτούν την εκδήλωση αυτής της συμπεριφοράς.
Όσον αφορά τις ορμόνες και τη λειτουργία τους συγκεκριμένα, η κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος κ. Κική Γούτα επισημαίνει ότι «η σωστή κατανάλωση τροφής (ποσοτικά – χρονικά – ποιοτικά) βοηθάει στην αποφυγή της εμφάνισης του συνδρόμου της νυχτερινής υπερφαγίας. Αυτό συμβαίνει γιατί με την σταδιακή κατανάλωση μικρών ποσοτήτων τροφής σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά την διάρκεια της ημέρας ρυθμίζεται η έκκριση των ορμονών μελατονίνη που είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση του ύπνου, κορτιζόλη για τη ρύθμιση του άγχους, λεπτίνη για τη ρύθμιση της όρεξης και γρελίνη ορμόνη υπεύθυνη για την πυροδότηση του αισθήματος της πείνας. Ο οργανισμός του ανθρώπου είναι ένα εργοστάσιο που όσο πιο σωστό προγραμματισμό κάνουμε τόσο πιο καλά θα διαχειριστεί την τροφή με αποτέλεσμα την καλύτερη διάσπαση και χρησιμοποίησή της.
Για τα περισσότερα άτομα το φαγητό έχει συνδεθεί με τη διάθεση και με συγκεκριμένα οφέλη που τους παρέχει. Για παράδειγμα τα αγχώδη άτομα που ξυπνούν τη νύχτα (λόγω σκέψεων) νιώθουν καλύτερα με την κατανάλωση φαγητού ή τα άτομα που έχουν δυσκολία να κοιμηθούν ή αϋπνία η νυχτερινή τροφή λειτουργεί ανακουφιστικά.
Η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος κ. Κική Γούτα επιβεβαιώνει τη σύνδεση άγχους/διάθεσης με την κατανάλωση τροφίμων προσθέτοντας ότι «αυτές οι τροφές έχουν υψηλό ποσοστό υδατανθράκων πράγμα το οποίο επηρεάζει τα επίπεδα της σεροτονίνης, μίας ορμόνης που είναι απολύτως υπεύθυνη για την δημιουργία καλής διάθεσης. Η έλλειψη ή η περιορισμένη έκκριση της σεροτονίνης μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη και σε υπερφαγία».
– Διαφοροποίηση με νευρογενή βουλιμία
Χαρακτηριστικό των ατόμων με νυχτερινή υπερφαγία είναι οι τύψεις και οι ενοχές για αυτή τη συμπεριφορά. Επίσης, η αδυναμία να σταματήσουν τα επεισόδια υπερφαγίας τα κάνει να ντρέπονται και να μη μιλάνε εύκολα για αυτά. Το σύνδρομο νυχτερινής υπερφαγίας είναι χρήσιμο να διαφοροποιηθεί από τη νευρογενή βουλιμία (που συχνά συγχέεται) καθώς τα άτομα στη νυχτερινή υπερφαγία τρώνε κυρίως το βράδυ μεγάλες ποσότητες φαγητού οι οποίες σε ποσότητα είναι λιγότερες από τις αντίστοιχες των βουλιμικών ατόμων και δεν οδηγούνται σε αντισταθμιστικές συμπεριφορές (όπως πρόκληση εμετού, χρήση καθαρτικών, υπερβολική άσκηση).
– Τι μπορείς να κάνεις
Αν ξυπνήσετε το βράδυ και η πρώτη σκέψη είναι το φαγητό που υπάρχει στο ψυγείο, στο φούρνο ή στο ντουλάπι προσπαθήστε αρχικά να μη σηκωθείς αμέσως από το κρεβάτι. Προσπάθησε στη συνέχεια να σκεφτείς κάτι διαφορετικό, να ξεγελάσεις το μυαλό σου ή να αλλάξεις πλευρό και να ξανακοιμηθείς.
Η λαιμαργία ή η έντονη επιθυμία για φαγητό ακόμα και όταν είστε χορτάτοι ενδεχομένως κρύβει από πίσω μια άλλη ανάγκη που προσπαθεί να καλυφθεί μέσω του φαγητού – αναζητήστε τη για να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε αυτή τη συμπεριφορά.
Κρατήστε επίσης ένα ημερολόγιο καταγράφοντας σκέψεις και συναισθήματα. Ενδεχομένως αυτό σας βοηθήσει να βρείτε τι είναι αυτό που σας οδηγεί στη συμπεριφορά της νυχτερινής υπερφαγίας.
Από διατροφικής πλευράς η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος κ. Κική Γούτα προτείνει «πολλά συχνά και μικρά γεύματα και προσοχή στους συνδυασμούς των τροφών».
Σε περίπτωση που αυτοί οι τρόποι βλέπετε να μη σας βοηθούν να περιορίσετε την έντονη επιθυμία σας για νυχτερινό φαγητό ίσως θα μπορούσε να είναι βοηθητική η επίσκεψη σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας που να ειδικεύεται σε διατροφικές διαταραχές. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της νυχτερινής υπερφαγίας απαιτεί διεπιστημονική συνεργασία Διαιτολόγου, Ψυχολόγου, Ψυχιάτρου ή Ιατρού. Όσον αφορά την ψυχολογική παρέμβαση η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία φαίνεται αρκετά βοηθητική στην τροποποίηση των αρνητικών/δυσλειτουργικών σκέψεων/πεποιθήσεων, συναισθημάτων και συμπεριφορών του ατόμου.
Ευχαριστώ θερμά για τη βοήθεια την κ. Κική Γούτα Διαιτολόγο – Διατροφολόγο, Μέλος Ινστιτούτου Διατροφικών Μελετών και Ερευνών, Μέλος Επιστημονικής ομάδας Διατροφή, Καθηγήτρια Διαιτολογίας
Βιβλιογραφία:
Birketvedt, G.S., Florholmen, J., Sundsfjord, J., Οsterud, B., Dinges, D., Bilker, W., & Stunkard, A. (1999).  Behavioral and Neuroendocrine Characteristics of the Night-Eating Syndrome. JAMA. 282, 657-663.
Stunkard, A.J., Berkowitz, R., Wadden, T., Tanrikut, C., Reiss, E., & Young, L. (1996). Binge eating disorder and the night-eating syndrome. Int J Obes, 20, 1-6.

Το επεισόδιο υπερφαγίας
 
 




Πηγή

Κατηγορίες
Σχέσεις

Στα 18 μου πονούσα διαρκώς σε όλο μου το κορμί- Πίστευαν πως έχω καρκίνο, ενώ είχα ένα πολύ σπάνιο σύνδρομο

«Ήταν 14 Μαΐου 2019, στα γενέθλια του καλύτερου φίλου μου. Ένιωθα αδιάθετη, αλλά βγήκα για να γιορτάσω με φίλους. Σε λιγότερο από 24 ώρες, θα ήμουν στο νοσοκομείο και η ζωή μου δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια»

Για χρόνια νόμιζα πως υπέφερα από το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου, αργότερα όμως αποδείχθηκε πως είχα κάτι πολύ χειρότερο. Τους επόμενους έξι μήνες μπήκα στο νοσοκομείο έξι φορές, έκανα αμέτρητες εξετάσεις και μία χειρουργική επέμβαση. Κόντεψα να πεθάνω μέσα στο ασθενοφόρο, παρέλυσα σχεδόν, λιποθύμησα σχεδόν 40 φορές, μου είπαν πως μάλλον έχω καρκίνο…

Πρώτα μπήκα στο νοσοκομείο με την υποψία φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, καθώς για μία εβδομάδα δεν μπορούσα να κρατήσω ούτε στερεά ούτε υγρή τροφή. Δεν καταλάβαινα τις ιατρικές ορολογίες που μου έλεγαν. Ωστόσο, ξαναμπήκα στο νοσοκομείο εσπευσμένα με υποψία εγκεφαλικού. Ήμουν μόλις 18 χρόνων. Ήμουν μερικώς παράλυτη (έχασα πλήρως την αίσθηση και την κίνηση στο δεξί μου πόδι), δεν μπορούσα να αναπνεύσω, είχα και δεν είχα συνείδηση. Τα πράγματα δεν φαινόταν καλά. Θυμάμαι τον γιατρό να ξεστομίζει τις λέξεις «εγκεφαλικό επεισόδιο» και ήμουν δύσπιστη σ΄αυτό. Αργότερα διαγνώστηκα με FND (Λειτουργική Νευρολογική Διαταραχή), μία διαταραχή που μοιάζει με εγκεφαλικό επεισόδιο. Ευτυχώς επανέκτησα τη χρήση του ποδιού μου.

Σε λίγο καιρό απολύθηκα από τη δουλειά μου, επειδή αρρώστησα. Μου είπε χαρακτηριστικά: «Δεν με νοιάζει αν πεθαίνεις ή αν έχεις μόνο κρυολόγημα, αν απουσιάσεις 3 ημέρες μέσα σε 6 μήνες, θα απολυθείς». Τελικά αρρώστησα και απολύθηκα. Παράλληλα, έχασα κάποιους πολύτιμους ανθρώπους της ζωής μου και έπρεπε να εγκαταλείψω τη θέση μου στο πανεπιστήμιο των ονείρων μου.

Παρά τις δυσκολίες, με έσωσε η πίστη και η αγάπη μου στον θεό. Γιατί πιστεύω πως ο Θεός δεν προκαλεί τα δεινά, αλλά είναι μαζί σας σ΄αυτά. Η πρώτη μου εισαγωγή στο νοσοκομείο ενίσχυσε την πίστη μου. Έκανα σχεδόν 100 αιματολογικές εξετάσεις και σωληνάκια έμπαιναν παντού στο κορμί μου. Οι αδύναμες φλέβες μου και η αφυδάτωση καθιστούσαν αδύνατη την εισαγωγή καθε βελόνας. Θυμάμαι να είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου περιστοιχισμένη από την οικογένειά μου. Ένιωθα τόσο παγωμένη και μόνη. Με είχε σκεπάσει ένα πέπλο φόβου. Προσευχόμουν διαρκώς.

Ακολούθησε μία επέμβαση, η κωλονοσκόπηση και τρομοκρατήθηκα. Με την πάροδο του χρόνου, αρρώσταινα όλο και πιο συχνά. Κανείς δε μου έδινε απαντήσεις. Όλα έβγαιναν αρνητικά. Τελικά έκανα μία μαγνητική τομογραφία. Γρήγορα ανακάλυψαν ένα είδος όγκου στη σπονδυλική μου στήλη. Οι λέξεις «μπορεί να έχετε έναν όγκο στη σπονδυλική σας στήλη», χαράχθηκαν για πάντα στον εγκέφαλό μου.

Ο νευρολόγος μου κοίταξε τη μαγνητική τομογραφία και είπε: «Δεν υπάρχουν εμφανή σημάδια όγκου… α, περιμένετε, τι είναι αυτό; Λοιπόν, θα πρέπει να το ελέγξω ξανά με τον ακτινολόγο, θα μπορούσε να είναι κάτι απαίσιο».

Τελικά μου είπαν ότι δεν υπήρχε όγκος, αλλά πρόσφατα μου είπαν ότι πρέπει να κάνω περισσότερες σαρώσεις, επειδή δεν είναι απολύτως σίγουροι. Όλα γινόντουσαν πάρα πολύ γρήγορα. Δεν μπορούσα πλέον να ηρεμήσω συναισθηματικά ή σωματικά. Ήμουν σαν παράλυτη στο κρεβάτι μια νύχτα και θυμωμένη με τον Θεό τού φώναζα, «Γιατί δεν παίρνεις τον πόνο αυτό μακριά;» Έφτασα στο σημείο που ένιωθα τόσο άσχημα κάθε μέρα που ήθελα απλώς να πεθάνω. Δεν υπήρχε τρόπος να καταλάβω γιατί στα 18 μου χρόνια περνούσα περισσότερο χρόνο στο νοσοκομείο από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι στη ζωή τους όλη.

Έκτοτε τα πράγματα έχουν επιδεινωθεί. Περνώ όλο και περισσότερο χρόνο στο νοσοκομείο και τα σχέδιά μου ανατρέπονται συνέχεια. Προσπαθω να εμπιστευτώ τον Θεό. Πρόσφατα μου είπαν πως έχω το σπάνιο σύνδρομο Ehlers Danlos.

Πρόκειται για ένα σύνολο 13, κατά βάση κληρονομικών, διαταραχών των συνδετικών ιστών του σώματος που προσβάλλουν κυρίως το δέρμα, τις αρθρώσεις και τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Για κάποιους τα συμπτώματα είναι ήπια, ενώ σε άλλους προκαλούν σοβαρούς περιορισμούς και αναπηρίες.

Έχω παραλύσει και δεν μπορώ να σηκωθώ, οπότε τώρα κάθε φορά που μπορώ να περπατήσω είμαι ευγνώμων. Προσπαθώ να εκτιμώ τις μικρές χαρές της ζωής. Το άκουσμα ενός μελωδικού πουλιού στο παράθυρό μου, τη θέα ενός όμορφου λουλουδιού ή τα ωραία δώρα των φίλων μου. Ναι, πολλά πράγματα έχουν πάει στραβά, αλλά ακόμα περισσότερα έχουν γίνει σωστά.

Αν κάποιος μου έλεγε πριν από έναν χρόνο «απλώς να είμαι ευγνώμων για αυτό που έχεις», θα γελούσα. Εγώ θα πρότεινα σε όλους όσοι ταλαιπωρούνται από προβλήματα υγείας να κάνουν ένα βήμα πίσω. Θυμηθείτε ότι όλα είναι προσωρινά. Υπάρχει πάντα πιο καλό από το κακό. Αν ξυπνήσατε σήμερα, αυτό είναι καταπληκτικό. Εάν αναπνέετε, είναι τέλειο. Μπορείς να διαβάσεις; Εισαι ευλογημενος. Ακόμα κι αν το μόνο που κάνετε σήμερα είναι να διαβάσετε αυτό το άρθρο, είμαι περήφανος για εσάς και αυτό είναι άλλο ένα καλό πράγμα που πρέπει να προσθέσετε στη λίστα. Θυμηθείτε, ο Θεός είναι μαζί σας στις πιο σκοτεινές μέρες σας, και στις πιο χαρούμενες. »




Πηγή