Κατηγορίες
Ψυχολογία Γενικά

Η σχέση μας με τον χρόνο

Από την Αθηνά Πάσχου, Ψυχολόγο, MSc στην Αντιμετώπιση του Πόνου

Ο χρόνος… Ο χρόνος  κυλά πολύ γρήγορα ή κάποιες φορές βασανιστικά αργά. Η αίσθηση που έχει ο καθένας μας για αυτόν είναι σχετική, όπως συμβαίνει άλλωστε και με πολλές άλλες σταθερές της ζωής μας (η προσωπική αίσθηση του βάρους, του ύψους και άλλα). Είναι γνωστή η παρακίνηση «Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα». Αλλά και «Έχεις όλο το χρόνο μπροστά σου». Αντιφατικά μηνύματα; Ακούγεται παράξενο, όμως εν μέρει η αξία των σταθερών της ζωής μας είναι ακριβώς αυτό, ότι μας επιτρέπουν να αναπτύσσουμε ελεύθεροι τη σχέση μας μαζί τους.

«Αναρωτιέμαι πώς κάποιοι άνθρωποι συμπεριφέρονται λες και έχουν όλο το χρόνο μπροστά τους, λες και ο χρόνος για αυτούς δε θα τελειώσει ποτέ, σα να έχουν μια ειδική συμφωνία με το Θεό, το Βούδα, με την τύχη τους!». Είναι τα λόγια μιας νεαρής γυναίκας με ένα χρόνιο πρόβλήμα υγείας.

«Αισθάνομαι ότι αν είχα ξανά μια ευκαιρία θα την άρπαζα από τα μαλλιά. Θα έκανα ξανά τη νέα αρχή (γελάει)… νέα και εγώ δεν πάνε μαζί, ε; Αν με άκουγε κανένας…». Έτσι περιγράφει τη δική της σχέση με το χρόνο που έχει περάσει μια ηλικιωμένη γυναίκα.

Ο χρόνος λοιπόν. Εκτός από την υποκειμενική αίσθηση που ο καθένας μας έχει για εκείνον, καθορίζει και με αντικειμενικό τρόπο τη ζωή μας. Για παράδειγμα, ο χρόνος που ξεκινάει ένα παιδί το σχολείο, η διάρκεια των σχολικών ετών και στη συνέχεια η συνήθης διάρκεια των σπουδών. Τα χρονικά διαστήματα αυτά είναι τόσο ισχυρά προσδιορισμένα που τελικά η ζωή μας για πολλά χρόνια οργανώνεται γύρω τους. «Μετά τις σπουδές», λένε συχνά γονείς και παιδιά για διάφορα μεγαλεπίβολα σχέδια. Άλλοι κοινοί χρόνοι είναι οι ηλικίες που κοινωνικά αναμένεται κάποιος να έχει εκπληρώσει οριμένους στόχους. Εκτός από τα στάδια ανάπτυξης και εξέλιξης του ψυχισμού (Craig&Baucum, 2007), υπάρχουν επίσης και άλλοι στόχοι, περισσότερο κοινωνικά προσδιορισμένοι. Για παράδειγμα, μπορεί στα 20 χρόνια του κάποιος να νιώθει και πράγματι να έχει όλο το χρόνο μπροστά του για να επιλέξει τρόπο ζωής, κάτι που γίνεται λιγότερο ευέλικτο στα 35. Τότε αναμένεται να έχει λάβει κανείς ορισμένες σημαντικές αποφάσεις για το πώς θέλει να ζήσει που θα τον βοηθήσουν να παλέψει προς την κατεύθυνση που προτιμά. Εάν επιθυμεί να γίνει γονιός, είναι μια περίοδος που το ερώτημα «πότε;» μπαίνει ισχυρότερο μπροστά του. Εάν πάλι νιώθει αβέβαιος για την επαγγελματική του επιλογή, τα περιθώρια αλλαγών στενεύουν σε σχέση με την περίοδο που την πρωτοέκανε (θεωρητικά στα 18). Ας σημειώσουμε εδώ ότι το περιθώριο διόρθωσης ή αλλαγής είναι βέβαια πάντα εν ενεργεία στη ζωή μας.

Με ποιον τρόπο μπορούμε να κάνουμε το χρόνο φίλο μας και όχι απειλή;

Καταρχήν βάζοντας προτεραιότητες. Σε κάθε περίοδο της ζωής μας ανοίγουν νέα κεφάλαια προς εξερεύνηση και νέοι στόχοι μπορούν να μπαίνουν. Παρά την πίεση που το κάθε άτομο δέχεται από το οικείο περιβάλλον και από τον ευρύτερο περίγυρο, οι ατομικές προτεραιότητες δεν (πρέπει να) υπαγορεύονται από αυτά. Σε κάθε περίπτωση, βοηθά τη σχέση μας με τον χρόνο το βίωμα ότι έχουμε ικανοποιήσει ή ότι είμαστε στο δρόμο προς εκπλήρωση των επιθυμιών που σε κάθε περίοδο ζωής μας είναι σημαντικότερες για εμάς. Μπορεί ορισμένες φορές όλη η ζωή να στρέφεται γύρω από έναν μεγάλο στόχο. Η αφιέρωση της ζωής σε έναν προσωπικό σκοπό μπορεί να μοιάζει σε κάποιους χάσιμο χρόνου, όμως για άλλους είναι η ουσία της ζωής τους (δείτε το σχετικό video εδώ).

Πολλές φορές τα εσωτερικά ταξίδια στο παρελθόν ή στο μέλλον απαλύνουν τον ψυχισμό και τα έχουμε ανάγκη για να ηρεμήσουμε σε μια περίοδο θλίψης, στρες, ή για να αντέξουμε κάποιες ιδιαίτερα επίπονες καταστάσεις. Ο αμυντικός μηχανισμός της παλινδρόμησης συνδέεται με την ανακούφιση που βιώνει ο ψυχισμός επιστρέφοντας σε μια παρελθούσα φάση ζωής, όταν το παρόν βιώνεται ως τραυματικό (Anna Freud, 1936- εκδ. 2007). Η διαρκής μετάθεση μιας επιθυμίας μας χρονικά στο μέλλον ή η «λατρεία» μας για μια περίοδο που έχει περάσει (καθήλωση), λειτουργούν αρνητικά στη σχέση μας με τον χρόνο. Στην πρώτη περίπτωση το άτομο νιώθει να βρίσκεται διαρκώς σε μια κατάσταση αναμονής, με αποτέλεσμα να χάνει το παρόν και τελικά να χάνει την ευκαρία να ζήσει αυτή τη μοναδική ζωή που έχει. Στη δεύτερη περίπτωση μοιάζει σαν κάποιος, ενώ είναι ζωντανός, να έχει «πεθάνει» μετά το τέλος της «χρυσής του περιόδου». Και πάλι το παρόν χάνεται και η ζωή του κυλά χωρίς τη δική του συμμετοχή.

Οι «ανοιχτοί λογαριασμοί» στη ζωή κάποιου, ενισχύουν την αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά ανισόρροπα, δηλαδή είτε πολύ γρήγορα, είτε όμως και ότι είναι άπλετος (οπότε ότι μπορούν να λύσουν τις εκκρεμότητές τους εν καιρώ). Συνήθως αφορούν θέματα που φοβόμαστε να αγγίξουμε για τον ένα ή τον άλλο λόγο, θέματα που μας γεννούν βαθιά συναισθήματα και αγγίζουν τραυματισμένες πλευρές της ψυχής μας. Επίσης μπορεί να αφορούν θέματα που αν ανοίξουν ίσως σημάνουν το τέλος μιας κατάστασης όπως έχει ως τώρα και την ανάγκη για μια νέα μορφή στη σχέση, τη δουλειά και τη ζωή μας γενικότερα. Να μην ξεχνάμε ακόμη πως η υψηλή libido (Freud) δημιουργεί στο άτομο μια διαρκή επιθυμία που ψάχνει διάφορους τρόπους εκτόνωσης, έκφρασης και τελικά ικανοποίησης. Ακόμη και μια ζωή ολόκληρη μπορεί να μη φτάνει σε κάποιον για να βιώσει την ικανοποίηση της Επιθυμίας του!

Το «timing» που ακούμε συχνά αφορά ακριβώς τη σύμπτωση χρονικής στιγμής και της επιθυμίας. Πολλές φορές δεν μπορούμε να το επιτύχουμε με αποτέλεσμα την αίσθηση της έλλειψης χρόνου, της ζωής φανταστικούς χρόνους (παρελθοντικούς ή μελλοντικούς) και πάντως την ανάγκη να ξεπηδήσουμε από το παρόν σε άλλους χωροχρόνους. Τα φανταστικά ταξίδια στο χρόνο είναι ανακουφιστικά και απαραίτητα για τον ψυχισμό μας. Άλλωστε μας βοηθούν να παλέψουμε για ένα παρόν που θα συμβάλλει στο πώς θέλουμε να είμαστε και στο μέλλον. Παρελθόν – παρόν – μέλλον… Είναι οι διαστάσεις του δικού μας προσωπικού χρόνου και ορίζουν τη μοναδική ζωή που έχουμε να ζήσουμε. Ανεξάρτητα από το πώς ο καθένας διαλέγει να διαχειρίζεται την πραγματική και συμβολική διάσταση του χρόνου του, ένα είναι το σημαντικό: Σε κάθε χρόνο της ζωής μας να είμαστε παρόντες.

 

Βιβλιογραφικές και Διαδικτυακές Παραπομπές:

Baucum D., Craig, G.J. (2007). Η Ανάπτυξη του Ανθρώπου. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση.

Freud A. (2007). Το Εγώ και οι Μηχανισμοί Άμυνας. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.

Laplanche J., Pontalis J-B. (1986). Το Λεξιλόγιο της Ψυχανάλυσης. Αθήνα: Εκδόσεις Κέδρος.

http://www.ted.com/talks/joshua_prager_in_search_for_the_man_who_broke_my_neck.html

 

Διαβάστε επίσης:
“Πόσο διαρκεί το τώρα;”




Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Έφυγε από τη ζωή η χήρα του Kirk Douglas έναν χρόνο μετά τον θάνατό του



Παρασκευή 30 Απριλίου 2021, 09:45


Έναν περίπου χρόνο μετά τον θάνατο του Kirk Douglas, η χήρα του θρυλικού ηθοποιού και μητριά του γιου του, Michael Douglas, έφυγε από τη ζωή.

Η Αν Ντάγκλας άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της στο Μπέβερλι Χιλς την Πέμπτη, σε ηλικία 102 ετών.

Στην επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε η εκπρόσωπος της οικογένειας δεν αναφέρεται αιτία θανάτου.

Ο Michael Douglas σε δήλωσή του για τον θάνατο της μητριάς του, ανέφερε ότι «η Αν ήταν κάτι περισσότερο από μια μητριά. Ο πατέρας μου δε θα είχε ποτέ την καριέρα που έκανε, χωρίς την υποστήριξη της. Θα είναι πάντοτε στις καρδιές μας. Έβγαζε σε όσους ήταν κοντά της τον καλύτερό τους εαυτό, ιδίως στον πατέρα μας» .

Θυμίζουμε πως ο θρυλικός, Kirk Douglas, που έγινε ευρέως γνωστός από τις ταινίες ο «Σπάρτακος» και το «Lust for Life» έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2020, σε ηλικία 103 ετών.

Ο Kirk Douglas παντρεύτηκε την Αν Μπάιντενς το 1954, μετά από τη γνωριμία τους στο Παρίσι, όπου είχε αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις του, ενώ εκείνος συμμετείχε στα γυρίσματα του φιλμ «Act of Love». Μαζί απέκτησαν δύο γιους, τον Πίτερ και τον Έρικ. Και οι δυο ασχολούνται με τον χώρο του θεάματος.

«Συχνά αναρωτιέμαι τι θα μου είχε συμβεί αν δεν είχα παντρευτεί την Αν. Μπορεί να μην είχα επιβιώσει στον χώρο χωρίς το επιχειρηματικό της δαιμόνιο και τα εξαιρετικά ένστικτά της», είχε πει στο παρελθόν ο Kirk Douglas για τη σύζυγό του.

Η Νταϊάνα Ντάγκλας, πρώτη σύζυγος του Kirk Douglas και μητέρα του Michael, έφυγε από τη ζωή το 2015.

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook και ακολουθήστε μας στο Instagram γιατί το govastileto.gr σας πηγαίνει παντού!

 





Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Χριστίνα Μπόμπα – Σάκης Τανιμανίδης | Έτσι περνούν τον χρόνο στο σπίτι… |

Δύο μήνες πριν κρατήσει στην αγκαλιά της τα δίδυμα κορίτσια της, η Χριστίνα Μπόμπα μοιράζεται μερικές υπέροχες φωτογραφίες από την εγκυμοσύνη της στον λογαριασμό της στο Instagram. Η μέλλουσα μαμά δείχνει πιο όμορφη και χαρούμενη από ποτέ, ανυπομονώντας να φέρει στον κόσμο τα πρώτα της παιδιά με τον Σάκη Τανιμανίδη.

Σε πρόσφατα stories μάλιστα έκανε και μια μικρή σύγκριση μεταξύ της κατάστασης που βιώνει τώρα, με εκείνη περασμένων ετών.

Δες περισσότερα στο Missbloom.gr


Πηγή

Κατηγορίες
Μόδα

6 προϊόντα ομορφιάς που έγιναν viral στο TikTok σε χρόνο dt

Μπορείς να φανταστείς ποια είναι τα top beauty items, σύμφωνα με τη δημοφιλή πλατφόρμα;

Το TikTok είναι η αγάπη που έγινε λατρεία. Είναι η συντροφιά που ψάχναμε όταν βρισκόμασταν έγκλειστες μέσα στο σπίτι στη διάρκεια της καραντίνας και ένας τρόπος να γελάσουμε με την καρδιά μας χάρη στα ξεκαρδιστικά videos που ανέβαζαν οι χρήστες του. Η δημοφιλής πλατφόρμα, όμως, δεν είναι μόνο αυτό…

Διαβάστε περισσότερα στο Teen.Queen.gr




Πηγή

Κατηγορίες
Σχέσεις

«Τον τελευταίο χρόνο οι γείτονές μου έχουν γίνει οι καλύτεροι φίλοι μου»


Η πανδημία του κορωνοϊού και τα απανωτά lockdown μάς έχουν αλλάξει άρδην τις ζωές και δη τις κοινωνικές μας ζωές. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στα λύματα των πόλεων ανιχνεύονται αυξημένα «ίχνη» από ψυχοφάρμακα και ναρκωτικά. Ωστόσο, οι ήρωες της παρακάτω ιστορίας μάς γεμίζουν αισιοδοξία. Γιατί κατάφεραν και βρήκαν φίλους και «φως» εκεί που δεν το περίμεναν.
«Τσάι απ΄ έξω;» Δεν μπαίνω καν στον κόπο να απαντήσω στο μήνυμα της Σόφιας, της κοπέλας που μένει στον από πάνω όροφο. Απλώς βάζω ένα παλτό πάνω από τις πιτζάμες μου, παίρνω το τσάι μέντας και σπεύδω να τη συναντήσω έξω από την πολυκατοικία μας. Δεν έχουμε δει η μία την άλλη εδώ και 24 ώρες – χρόνος ρεκόρ τον τελευταίο χρόνο – και έχουμε πολύ επείγοντα πράγματα να συζητήσουμε: όπως το αν της «ταίριαξε» το οικολογικό μαλακτικό για τα ρούχα που της πρότεινα πρόσφατα.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν ήξερα τη Σόφια πριν από την πανδημία. Ζούμε και οι δύο στο ίδιο συγκρότημα διαμερισμάτων εδώ και τέσσερα χρόνια, αλλά μιλήσαμε πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2020, όταν βρεθήκαμε να κάνουμε ηλιοθεραπεία στον κοινόχρηστο κήπο στο πρώτο lockdown. Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να πιάσουμε συζήτηση. Αυτή είναι μια 29χρονη φωτογράφος και εγώ μία 30χρονη συγγραφέας. Δεν πέρασε πολύς καιρός και αποκαλύψαμε και συγκρίναμε τα «μυστικά» μας τατουάζ και ταιριάξαμε την αγάπη μας για την αστρολογία (αυτή είναι Υδροχόος, είμαι ο Ταύρος. Καλός συνδυασμός για φίλες.)
Πριν ένα χρόνο είχα γίνει ένα με τη μοναξιά. Ζω μόνη μου και οι περισσότεροι από τους στενούς φίλους και την οικογένειά μου ζουν σε άλλες περιοχές. Συνήθιζα να ταξιδεύω σε όλη την πόλη για να τους συναντήσω, αλλά το lockdown με καθήλωσε στην περιοχή μου. Κάπως έτσι, οι τυχαίες συναντήσεις με τη Σόφια στον κήπο έγιναν το καλύτερο μέρος της εβδομάδας μου.
Αρχικά, ντρεπόμουν πολύ να της ζητήσω να βρισκόμαστε πιο…προγραμματισμένα. Ωστόσο δεν άργησε να συμβεί κι αυτό και σύντομα ξεκινήσαμε να συναντιόμαστε για ένα ποτό το βράδυ της Παρασκευής στον κήπο, να περπατάμε μαζί, αλλά και να στέλνουμε φωνητικά μηνύματα η μία στην άλλη για τα πάντα : από τους κύκλους της περιόδου μας έως τη λίστα του σούπερ μάρκετ.

Η φιλία μας μου έδωσε δύναμη και πλέον δεν έπεφτα σε κατάθλιψη, επειδή δεν μπορούσα να δω κάποιον δικό μου άνθρωπο. Σύντομα, σε μία βόλτα μας γνωρίσαμε και τον Ρίτσαρντ, έναν άλλο γείτονα, που επέστρεψε στο διαμέρισμά του μετά από ένα ταξίδι του στη Βραζιλία. Μέσα σε λίγα λεπτά ανταλλάξαμε τηλέφωνα και ήρθε και αυτός μαζί μας στο ποτό της Παρασκευής στον κήπο.
Λίγες βδομάδες μετά θυμήθηκα έναν πρώην σχολικό φίλο, τον Τζος, που ζούσε επίσης μόνος στη γειτονιά μας. Τον πλησίασα και, παρόλο που δεν είχαμε δει ο ένας τον άλλο για χρόνια και δεν είχαμε μιλήσει ποτέ για περισσότερο από 10 λεπτά, ξεκινήσαμε να περπατάμε μαζί. Ναι, και αυτός προστέθηκε στην παρέα μας και στα ποτά της Παρασκευής.
Σαν ομάδα είμαστε κάπως ετερόκλητη, αλλά πραγματικά απίθανη. Εγώ είμαι πιο εξωστρεφής και λατρεύω να μοιράζομαι όλα όσα νιώθω. Η Σόφια είναι πιο επιφυλακτική και στοχαστική, ο Τζος είναι εσωστρεφής και έχει μία σαρκαστική αίσθηση του χιούμορ, ενώ ο Ρίτσαρντ, πρώην αξιωματικός του στρατού, είναι πιο κουμπωμένος. Αυτά τα εβδομαδιαία ποτά αποτελούν τις αγαπημένες μου αναμνήσεις από το 2020, και τώρα, έναν χρόνο μετά το πρώτο lockdown, οι γείτονές μου έχουν γίνει οι πιο στενοί μου φίλοι.

Ο Ρίτσαρντ είναι πάντα εκεί για να μου δώσει μια ανδρική οπτική των πραγμάτων, να μου φέρει στο σπίτι ακόμη και φρεσκοψημένα μπισκότα. Ο Τζος ακούει με ενσυναίσθηση τα συναισθηματικά μου ξεσπάσματα και καταφέρνει πάντα να μετατρέπει τα δάκρυά μου σε γέλιο. Η Σόφια έγινε απλώς μία από τις καλύτερές μου φίλες.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα έκανα τόσο δυνατές φιλίες σε μια τόσο δύσκολη περίοδο, πόσο μάλλον στο κατώφλι του σπιτιού μου. Πάντα οι φίλοι μου ήταν διασκορπισμένοι σε διάφορα σημεία του ορίζοντα και αυτό σημαίνει ότι συχνά αισθανόμουν πολύ μοναξιά. Όμως, ενάντια σε όλες τις πιθανότητες, κατάφερα να δημιουργήσω φιλίες εν μέσω πανδημίας. Κανένας από εμάς τους τέσσερις δε βρίσκεται σε σχέση ή έχει οικογένεια. Και αυτό σημαίνει ότι όλοι δίνουμε προτεραιότητα στη φιλία μας με τρόπο που άλλοι δεν μπορούν.
Είμαστε όλοι εκεί, ο ένας για τον άλλον. Και μαζί αντέξαμε και τα επόμενα lockdown. Νιώθω απίστευτα δυνατή που τους έχω κοντά μου. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα είχα κάνει χωρίς αυτούς…


Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

MasterChef | Χρήση της κάρτας ασυλίας σε χρόνο … dt! Ποιος σώθηκε; |

Τα αποτελέσματα του τεστ δημιουργικότητας έμαθαν οι δώδεκα παίκτες του MasterChef στην έναρξη του σημερινού επεισοδίου.

Τα καλύτερα πιάτα της δοκιμασίας ήταν αυτά του Νίκου και του Διονύση, μιας και έπεισαν τους κριτές με τις προσπάθειες τους. Ωστόσο, νικητής και νέος κάτοχος της κάρτας ασυλίας είναι ο Διονύσης.

Όσον αφορά τα χειρότερα πιάτα, αυτά ήταν του Αλέξανδρου, της Μαρίας και της Ανούς, ενώ για λίγο γλύτωσαν ο Παύλος και ο Ιωάννης.

Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο, ο Διονύσης θέλησε να κάνει χρήση της κάρτας και έτσι έσωσε την Ανούς από τη δοκιμασία αποχώρησης. Όμως τη θέση της κλήθηκε να πάρει ένας άλλος παίκτης και συγκεκριμένα ο Παύλος, μιας και η δική του προσπάθεια ήταν χειρότερη από του Ιωάννη.




Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Στην υγειά μας ρε παιδιά: Ταξίδι στο χρόνο με λαϊκά τραγούδια των δεκαετιών ΄60 και ΄70



Σάββατο 17 Απριλίου 2021, 17:30

 

Ένα ταξίδι στο χρόνο μέσα από αγαπημένα λαϊκά τραγούδια, επιτυχίες των δεκαετιών ΄60 και ΄70, έχει ετοιμάσει η εκπομπή «Στην υγειά μας ρε παιδιά» με τον Σπύρο Παπαδόπουλο αυτό το Σάββατο 17 Απριλίου στις 21.00 στον ΣΚΑΪ.

Τις ανεπανάληπτες επιτυχίες ερμηνεύουν οι: Δημήτρης Κοντολάζος, Γιώργος Γερολυμάτος, Λένα Αλκαίου, Φωτεινή Δάρρα, Πέτρος Ίμβριος, Γιάννης Σαββιδάκης και Μαριάννα Παπαμακαρίου.

Σε αυτό το μουσικό Σαββατόβραδο συμμετέχουν και απολαμβάνουν τα αξέχαστα τραγούδια οι: Λάκης Νικολάου, Κωστής Γεωργίου, Πέτρος Καρσιώτης, Χριστίνα Τσάφου, Ειρήνη Αϊνδιλή, Σπύρος Πετρουλάκης, Βασίλης Γιαννακόπουλος, Σπήλιος Ζαχαρόπουλος, Βίκυ Μωραγιάννη και Ασημίνα Ιγγλέζου.

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook και ακολουθήστε μας στο Instagram γιατί το govastileto.gr σας πηγαίνει παντού!





Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Η εξομολόγηση του Λευτέρη Γκιωνάκη: «Είμαι έναν χρόνο καθαρός. Έπινα 3 γραμμάρια κοκαΐνη την ημέρα»

Συνέντευξη στη δημοσιογράφο, Σάσα Σταμάτη παραχωρησε ο ηθοποιός και αγαπημένος εγγονός του Γιάννη Γκιωνάκη, Λευτέρης, ο οποίος μίλησε για πρώτη φορά για την εμπλοκή του με τα ναρκωτικά και τις δύσκολες στιγμές που πέρασε.

Ο Λευτέρης Γκιωνάκης, γιος της Πωλίνας Γκιωνάκη, έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του όταν το 2017 έχασε τον πατέρα του, το γνωστό σκηνοθέτη και ποιητή Μιχάλη Παπανικολάου. Από εκεί και πέρα άρχισε και η περιπέτειά του με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Ο ίδιος εξηγεί πώς μπήκε στον εφιάλτη αλλά και πώς κατόρθωσε να ξαναβρεί τον δρόμο του. Πώς συνειδητοποίησε το πρόβλημά του και άρχισε να ζητά θεραπεία.

«Τον Μάιο του 2017 έχασα τον πατέρα μου από όγκο στο κεφάλι, ήταν άρρωστος από τον Σεπτέμβρη, ξέραμε ότι ήταν δύσκολο, αλλά πιστεύαμε ότι τελευταία στιγμή μπορεί να γίνει η ανατροπή. Έπινα αλκοόλ μέχρι τότε, αλλά ελεγχόμενα. Στη συνέχεια έφτασα στο σημείο να πίνω δύο μπουκάλια αλκοόλ την ημέρα. Μάλιστα, αν δεν είχα, έπινα οινόπνευμα ή και κολόνια. Ξεκίνησα να βγαίνω πολύ, γιατί δεν άντεχα την απώλεια. Έπινα για να ξεχάσω τον πόνο μου, όμως ήθελα κάτι πιο δυνατό.

Δεν μου έφτανε το αλκοόλ, ήθελα κάτι πιο δυνατό. Γνώρισα άτομα που έπιναν κοκαΐνη, οπότε ήταν πανεύκολο να βρω και άρχισα σιγά σιγά και εθίστηκα – και δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό. Κατέληξα λοιπόν στο σημείο μαζί με το αλκοόλ να πίνω και 3 γραμμάρια κοκαΐνη την ημέρα. Αν δεν τα έπινα, είχα κρίσεις πανικού και δεν μπορούσα να έρθω αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Θυμάμαι ότι πολλές εβδομάδες έπινα αλκοόλ και κοκαΐνη, έφτασα 55 κιλά, δεν είχα όρεξη να φάω. Τότε ήταν η περίοδος που θα ερχόταν στον κόσμο και η κόρη μας και αποφάσισα να κόψω.

Μετά από ένα σημείο, αυτά σταματούν να σου παρέχουν ευχαρίστηση και γίνονται απλώς ανάγκη για να βγει η μέρα. Προσπάθησα πρώτα με γιατρούς, που μου είπαν ξεκάθαρα “αν δεν κόψεις, θα πεθάνεις”. Οι γιατροί που πήγαινα με έθισαν στο zanax και άλλα πράγματα, μετά δεν γινόταν να σταματήσω. Απλώς εθίστηκα στο zanax και περιόρισα λίγο τα άλλα. Αφού είδα ότι δεν γινόταν κάτι και έπαιζα με το θάνατο, μπήκα εσώκλειστος σε κλινική, έμεινα λιγότερο από μήνα. Μετά από λίγο ξανάπεσα και μετά ξαναμπήκα. Βγήκα, ξανάμπλεξα, ξαναμπήκα. Μετά πήγα σε μια άλλη κλινική -είχα πάρει και τα σκυλιά μου μαζί-, ξαναβγήκα και μετά απομονώθηκα με τη μητέρα και τη γιαγιά μου σε ένα εξοχικό που έχουμε στην Κόρινθο, όπου έκατσα τρεις μήνες και έμεινα καθαρός.

Έκοψα όχι γιατί βοηθήθηκα ουσιαστικά, αλλά γιατί εγώ το πήρα απόφαση και κατάλαβα ότι δεν θέλω να κάνω τέτοια ζωή. Όσες φορές και να μπεις μέσα, αν δεν συνειδητοποιήσεις και αποδεχτείς το πρόβλημα, δεν κόβονται. Πρέπει να κάνεις δουλειά με τον εαυτό σου» δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο Λευτέρης Γκιωνάκης.

Ο Λευτέρης Γκιωνάκης έχει μία κόρη 3 χρόνων, η οποία έχει πάρει το όνομα του πατέρα του, Μιχαέλα. Ο Λευτέρης Παπανικολάου-Γκιωνάκης σπούδασε στο Τμήμα Σκηνοθεσίας της Σχολής Κινηματογράφου-Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου και στη Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα.

Μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου όλη τη μέρα μιλούσαν για έργα, σκηνοθεσία και τέχνη. Η τρίτη γενιά της οικογένειας Γκιωνάκη, με το καλλιτεχνικό ταλέντο να κυλάει στις φλέβες, ύστερα από τον παππού του και τη μητέρα του, την Πωλίνα Γκιωνάκη, ασχολείται με την υποκριτική, τη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία, αλλά και τη διαφήμιση.

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook και ακολουθήστε μας στο Instagram γιατί το govastileto.gr σας πηγαίνει παντού!




Πηγή

Κατηγορίες
Lifestyle

Σικελιάνικη πίτσα του Λάμπρου Βακιάρου σε χρόνο dt

Αν θέλεις να δημιουργήσεις μια απολαυστική πίτσα σου έχουμε την απόλυτη. Σικελιάνικη πίτσα του Λάμπρου Βακιάρου που γίνεται σε χρόνο dt.

ΥΛΙΚΑ

Για τη ζύμη

275 γρ. αλεύρι γ.ο.χ

275 γρ. αλευρι σκληρο

7 γρ. μαγιά

35 γρ. ελαιόλαδο

360 γρ. νερό

15 γρ. αλάτι

Για τη σάλτσα

60 γρ. ελαιόλαδο

4-5 σκελίδες σκόρδο ( ψιλοκομμένο)

5 γρ. ρίγανη αποξηραμένη

3 γρ. μπούκοβο

300 γρ. χυμό τομάτας

400 γρ. τομάτα κονκασέ

5 γρ. ζάχαρη

Για τη σύνθεση

12 φέτες μοτσαρέλα

1 κ.σ. ψιλοκομμένο δενδρολίβανο (φρέσκο)

300 γρ. σαλάμι (κομμένο σε λεπτές φέτες)

100 γρ. τριμμένη παρμεζάνα, πεκορίνο ή γραβιέρα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ζύμη: Στον κάδο του μίξερ με το εργαλείο για τις ζύμες (γάτζος) προσθέτουμε τα δύο άλευρα και ανακατεύουμε ελαφρώς. Συνεχίζουμε με τη μαγιά, το ελαιόλαδο και ανακατεύουμε. Τέλος προσθέτουμε και το αλάτι και ξεκινάμε το ζύμωμα σε μεσαία ταχύτητα. Ζυμώνουμε για 8’-10’. Η ζύμη πρέπει να ξεκολλάει από τα τοιχώματα.

Λαδώνουμε ένα ταψί του φούρνου με 1/4 της κούπας ελαιόλαδο (60 γρ.), λαδώνουμε ελαφρώς τα χέρια μας και μεταφέρουμε την ζύμη στο ταψί. Με τις παλάμες μας πιέζουμε το ζυμάρι έτσι ώστε να το ανοίξουμε σε όση περισσότερη επιφάνεια του ταψιού γίνεται χωρίς όμως να το τραβήξουμε απότομα και το τρυπήσουμε. Καλύπτουμε πολύ καλά με μεμβράνη και αφήνουμε σε θερμοκρασία δωματίου για περίπου 2 με 3 ώρες ή για καλύτερο αποτέλεσμα και πιο μεστή γεύση στη ζύμη, στο ψυγείο για 12 ώρες.

Ανοίγουμε τη μεμβράνη λαδώνουμε ξανά τα χέρια μας και με απαλές κινήσεις κυρίως με τα δάχτυλα πατάμε το ζυμάρι σπρώχνοντας το προς τα κενά σημεία του ταψιού έτσι ώστε να καλύψουμε τα κενά (μπορούμε να το τραβήξουμε ελαφρώς από το κέντρο προς τις άκρες). Κλείνουμε ξανά το ταψί με μεμβράνη και αφήνουμε σε θερμοκρασία δωματίου για 30’.

Σάλτσα: Προθερμαίνουμε μία μεσαία κατσαρόλα σε μέτρια θερμοκρασία. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο το σκόρδο, τη ρίγανη, το μπούκοβο (προαιρετικά) και μαγειρεύουμε για 1 – 2 λεπτά μέχρι το σκόρδο να αρχίσει να παίρνει ένα πολύ ελαφρύ καβουρδισμένο χρώμα. Προσθέτουμε το χυμό τομάτας και την τομάτα κονκασέ, τη ζάχαρη, αλάτι και πιπέρι, και μόλις πάρει μια βράση σιγοβράζουμε για περίπου 15’-20’ μέχρι να έχουμε μία πηχτή σάλτσα. Διορθώνουμε τη γεύση με αλάτι και πιπέρι.

Σύνθεση: Προθερμαίνουμε το φούρνο στην μέγιστη θερμοκρασία  (250 – 270 βαθμούς) στις αντιστάσεις πάνω κάτω.

Πασπαλίζουμε με το ψιλοκομμένο δενδρολίβανο και τοποθετούμε σε όλη την επιφάνεια της ζύμης τις φέτες μοτσαρέλας. Απλώνουμε τη σάλτσα πάνω από το τυρί. Απλώνουμε τις φέτες από το αλλαντικό και τέλος προσθέτουμε τη μισή ποσότητα από τη τριμμένη παρμεζάνα.Ψήνουμε για 15 με 16 λεπτά, μέχρι το κάτω μέρος της πίτσας να γίνει τραγανό και χρυσαφένιο και το πάνω αρκετά καβουρδισμένο.

Τέλος πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη παρμεζάνα.

 

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook και ακολουθήστε μας στο Instagram γιατί το govastileto.gr σας πηγαίνει παντού!




Πηγή

Κατηγορίες
Οικογένεια

Τα 5 πιο συχνά λάθη που κάνουν οι γονείς τον πρώτο χρόνο ζωής του παιδιού τους. Εσύ;

Η πρώτη φορά ως μαμά είναι γεμάτη εκπλήξεις και αρκετό άγχος. Το φανερώνουν και οι λέξεις. Πρώτη φορά. Η καθημερινότητα σου αλλάζει, οι προτεραιότητες σου ιεραρχούνται πολύ διαφορετικά και μία νέα περιπέτεια ξεκινά. Αυτή του μεγαλώσεις ένα μωρό. Έχουν τα λάθη θέση σε αυτή την περιπέτεια; Φυσικά! Μάλιστα, υπάρχουν μερικά που όλοι οι γονείς επαναλαμβάνουν μέχρι το παιδί να σβήσει το πρώτο κεράκι στην τούρτα. Ξέρεις ποια είναι; Αν όχι, κάνε scroll-down για να τα προλάβεις, πριν σε προλάβουν αυτά!

Το ξυπνάς για να το θηλάσεις
Αν και γνωρίζεις ότι μετά θα κοιμηθεί πολύ δύσκολα. Εντάξει, μαμά είσαι και έχεις την αγωνία σου, μήπως, όμως, να εμπιστευτείς τον παιδίατρο που σου έχει αναφέρει αρκετές φορές ότι τις πρώτες ημέρες ζωής πρέπει να κοιμούνται πολλές ώρες τη νύχτα; Σκέψου ότι αυτή η συμβουλή θα σώσει έμμεσα και εσένα, καθώς, όπως και να το κάνουμε, θα ξυπνάς λιγότερες φορές, κατά τη διάρκεια της νύχτας και άρα θα ξεκουράζεσαι κάπως καλύτερα.

Άλλο η μέρα και άλλο η νύχτα
Μία από τις συνήθειες που έχουν οι νέες μαμάδες είναι να κρατούν το μωράκι τους περισσότερες ώρες ξύπνιο κατά τη διάρκεια της ημέρας, πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα κοιμηθεί ευκολότερα το βράδυ. Oops! Μέγα λάθος. Έρευνες έχουν δείξει ότι άμα το αφήσεις να τρέχει όλη την ημέρα, το μωρό σου θα βρίσκεται σε κλίμα υπερέντασης. Και δεν θα κλείνει εύκολα τα μάτια του…

Αγχώνεσαι πολύ όταν κλαίει
Λογικό, γιατί η πρώτη σου σκέψη είναι ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Μήπως τα φαινόμενα απατούν; Ναι, κανένα μωράκι δεν κλαίει χωρίς λόγο, όμως, μερικές φορές η αιτία δεν είναι απαραίτητα αρνητική. Πριν στεναχωρηθείς, κράτησε στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι το κλάμα είναι ο μοναδικός τρόπος έκφρασης για ένα μωρό που ακόμα δεν έχει αναπτύξει την ομιλία του και επομένως δεν ξέρει να μιλάει. Μπορεί απλά να είδε κάτι στο δωμάτιο του και να τρόμαξε ή να θέλει να σου εκφράσει κάτι που το προβληματίζει – ακόμα και να σου τραβήξει την προσοχή.

Το κάνεις μπάνιο αρκετές φορές μέσα στην ημέρα
Ναι, είναι ό,τι πιο χαλαρωτικό μπορείς να προσφέρεις σε ένα μικρό παιδάκι, όμως, την υπερβολή δεν αγάπησε κανείς. Πόσω μάλλον, η βρεφική επιδερμίδα του μωρού σου, η οποία, από τα πολλά συνεχή λουσίματα, έχει αρχίσει να γίνεται πιο ξηρή και από τη… ξηρασία. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα μπανάκι την ημέρα είναι υπεραρκετό.

Βιάζεσαι με την εισαγωγή στερεών τροφών
Δεν χρειάζεται! Μπορεί να αισθάνεσαι αγχωμένη ότι το μωρό σου δεν παίρνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία, όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Φυσικά, το πότε πρέπει να γίνει η εισαγωγή στερεών τροφών δεν το κρίνεις εσύ, αλλά ο παιδίατρος σας. Ρώτησε τον, λοιπόν. 


Πηγή